Amphibolis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Amphibolis
Amphibolis antarctica
Amphibolis antarctica
Systematyka[1]
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd żabieńcowce
Rodzina bałwanicowate
Rodzaj Amphibolis
Nazwa systematyczna
Amphibolis C.Agardh
Spec. Alg. 2(1): 474 (1822)
Typ nomenklatoryczny
Amphibolis zosteraefolia C. Agardh [= Amphibolis antarctica (Labill.) Asch.][2]
Synonimy

Graumuellera Rchb.
Pectinella J.M.Black[3].

Mapa zasięgu
World map ocean locator genus Amphibolis.jpg
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Amphibolis C.Agardh – rodzaj traw morskich należący do rodziny bałwanicowatych (Cymodoceaceae), obejmujący 2 gatunki endemiczne: Amphibolis antarctica (Labill.) Asch., występujący wzdłuż wybrzeży Australii Zachodniej, Australii Południowej, Wiktorii i Tasmanii oraz Amphibolis griffithii (J.M.Black) Hartog, występujący wzdłuż wybrzeży Australii Zachodniej i Południowej[3].

Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckiego słowa αμφίβολ (amphibol) – wątpliwy[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Trawy morskie tworzące podwodne łąki.
Łodyga
Bardzo rozgałęzione, sympodialne, zdrewniałe kłącza, z 1–2 korzeniami w każdym węźle, tworzące liczne, wyprostowane, zdrewniałe pędy naziemne z bliznami liściowymi.
Korzenie
Rozgałęzione, zdrewniałe, nieco skręcone.
Liście
Liście naprzeciwległe, wyrastające w wiązkach na końcach pędów. Pochwy liściowe spłaszczone, języczkowate i uszkowate, pozostawiające na łodydze wyraźne blizny liściowe po odpadnięciu liścia. Blaszki równowąskie, płaskie, całobrzegie. Użyłkowanie liścia niewyraźne, mniej więcej równoległe, złożone z 8–21 podłużnych żyłek. W pachwinach liści obecne łuski. Liczne komórki taninowe.
Kwiaty
Rośliny dwupienne. Kwiaty pojedyncze wyrastają na krótkich pędach bocznych. Kwiaty męskie wsparte przez przysadkę, szypułkowe, zbudowane z 2 główek pręcików zrośniętych w dolnym odcinku, każda z 2 parami pylników, złączonych 2–3 łącznikami. Ziarna pyłku nitkowate. Kwiaty żeńskie złożone z 2 wolnych słupków, z których jeden jest przeważnie jałowy, wsparte przez okrągłą przysadkę, bardzo zredukowaną u A. griffithi. Każdy słupek składa się z krótkiej szyjki i 3 (rzadziej więcej) rozgałęziających się znamion oraz 4 (niekiedy więcej) perykarpicznych listków u nasady zalążni. Listki te tworzą aparat kotwiczący siewkę w podłożu[2].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Wieloletnie, wodne hemikryptofity (hydrohemikryptofity)[3], wodopylne. Nasiona kiełkują bezpośrednio po zapyleniu na roślinie matecznej i utrzymują się na niej przez okres od 7 do 12 miesięcy. Po uwolnieniu pływają wolno w toni wodnej, aż aparat kotwiczący umożliwi siewce przyczepienie się w podłoża[2].
Siedlisko
Strefa przybrzeżna, na piaszczystych osadach litoralnych, na głębokości do 22 metrów[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Według Angiosperm Phylogeny Website (aktualizowany system APG III z 2009) rodzaj należy do rodziny bałwanicowatych (Cymodoceaceae Vines), rzędu żabieńcowców (Alismatales Dumort.), w kladzie jednoliściennych (monocots)[1].

Zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Oba gatunki Amphibolis zostały ujęte w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych ze stasutem LC (mniejszej troski). Nie są znane poważne zagrożenia tych roślin. Występują jednak lokalne zagrożenia wynikające z działalności człowieka, przede wszystkim prowadzonej gospodarki morskiej, przemysłu, budowy portów i prowadzenia prac na dnie morskim. Stanowiska obu gatunków podlegają ochronie obszarowej, na przykład Shark Bay World Heritage Area[5].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-02-05].
  2. 2,0 2,1 2,2 Electronic Flora of South Australia Genus Fact Sheet. State Herbarium of South Australia. [dostęp 2011-02-05].
  3. 3,0 3,1 3,2 Rafaël Govaerts: World Checklist of Selected Plant Families (ang.). The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2011-02-05].
  4. Maureen L. Sullivan: The taxonomy of "seagrasses" surveyed from the higher taxa down through to the family level. Florida International University, 1994. [dostęp 2011-02-05].
  5. 5,0 5,1 T.J.B. Carruthers (et al.): IUCN 2010. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.4.. 2007. [dostęp 2011-02-05].