Anatolij Stessel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Anatolij Michajłowicz Stessel
Анатолий Михайлович Стессель
Anatolij Michajłowicz Stessel
generał lejtnant generał lejtnant
Data urodzenia 10 lipca 1848
Data śmierci 18 stycznia 1915
Przebieg służby
Lata służby 18661906
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg armia rosyjska (1866-1906)
Stanowiska komendant twierdzy Port Artur
Główne wojny i bitwy wojna rosyjsko-turecka,
powstanie bokserów,
wojna rosyjsko-japońska
Odznaczenia
Order św. Jerzego – III klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny III klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Czerwonego Orła Pour le Mérite Złota i Srebrna Gwiazda Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Anatolij Michajłowicz Stessel, ros. Анатолий Михайлович Стессель (ur. 10 lipca 1848 r., zm. 18 stycznia 1915 r.) — generał lejtnant, uczestnik wojny rosyjsko-japońskiej 1904–1905.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu Pawłowskiej Szkoły Wojskowej w 1866 w stopniu porucznika, został skierowany do służby w pułku piechoty.

Brał udział w wojnie rosyjsko–tureckiej 1877–1878. Dowodząc brygadą brał udział w powstaniu bokserów 1900-1901 w Chinach, maszerując ze swoją jednostką na Pekin. Od sierpnia 1903 komendant twierdzy Port Artur. Od lutego 1904 dowódca 3 Korpusu Syberyjskiego. Po rozpoczęciu wojny rosyjsko-japońskiej 1904 - 1905, od marca 1904 komendant Kwantuńskiego Rejonu Umocnionego. W czasie obrony Port Artur w 1904, mimo niepowodzeń w walkach, zyskał przychylność prasy i cara. Został ogłoszony bohaterem tej obrony. Jednak w grudniu 1904, mimo braku zgody Rady Wojskowej poddał twierdzę Japończykom.

We wrześniu 1906 zwolniony ze służby i skierowany w stan spoczynku. W 1907, pod naciskiem opinii publicznej oddany pod sąd wojenny, który w 1908 uznał go za winnego poddania Port Artur i skazał na karę śmierci, zamienioną na 10 lat więzienia. W 1909 ułaskawiony przez cara Mikołaja II.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowieckaja Encykłopedia, t - 24/I, Moskwa 1976.