Andante spianato i Wielki Polonez (Chopin)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
(audio)

Andante spianato i Wielki Polonez

Andante spianato i Wielki Polonez Es-dur op. 22 - kompozycja Fryderyka Chopina.

Prapremiera dzieła odbyła się w kwietniu 1835 w Sali Konserwatorium Paryskiego, podczas koncertu dyrygenta François–Antoine’a Habenecka[1]. Utwór został wydany w 1836 z dedykacją dla baronowej Frances Sarah d'Este, paryskiej znajomej Chopina.

Andante spianato[edytuj | edytuj kod]

Początek Andante spianata

Chopin napisał w liście z 18 września 1830 (do Tytusa Woyciechowskiego):

Zacząłem Poloneza z orkiestrą, ale tylko dopiero się cznie, jest czątek, ale początku nie ma

Wspomniany czątek to Andante spianato G-dur, napisane na fortepian solo już w Paryżu, na przełomie lat 1834-1835. Jest utworem o charakterze nokturnu, posiadającym jednocześnie cechy kołysanki. Włoski termin spianato (płynnie, w sposób ciągły, spokojnie) został wykorzystany przez Chopina jedynie w części poprzedzającej Poloneza.

Grande Polonaise brillante[edytuj | edytuj kod]

Początek Wielkiego Poloneza (wersja na fortepian solo)

Wielkiego Poloneza Chopin stworzył na fortepian z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej jeszcze w Warszawie (utwór został ukończony w Wiedniu, w lipcu 1831).

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Wykonaniem Wielkiego Poloneza Es-dur kończy się film Pianista Romana Polańskiego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy