II Sonata fortepianowa (Chopin)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sonata fortepianowa b-moll op. 35 – sonata na fortepian solo, skomponowana przez F. Chopina w 1839 w Nohant. Witold Lutosławski powiedział o I części utworu[1]:
| „ |
Pierwsza część Sonaty b-moll jest dla mnie potęgą – jak rzeźba w skale. To się daje porównać chyba tylko z pierwszą częścią V Symfonii Beethovena. Ten fragment dzieła Chopina jest – w moim przekonaniu – równy najwyższym wzlotom, jakie osiągnęli tacy kompozytorzy jak Beethoven. |
” |
[edytuj] Części Sonaty
- Grave; Doppio movimento
- Scherzo
- Marche funèbre: Lento
- Finale: Presto
[edytuj] Marsz Pogrzebowy
III część Sonaty, (wł.: Marsz pogrzebowy: Powoli) jest jednym z najbardziej znanych dzieł kompozytora. Bardzo często wykonuje się go na pogrzebach, jednak nieraz w zmienionej wersji. Powstał w 1837.
Przypisy
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||