Apolo Anton Ohno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Apolo Anton Ohno
ApoloOhno.jpg
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1982
Stany Zjednoczone Seattle, WA
Wzrost 173 cm
Masa ciała 65.7 kg
Dyscypliny short track
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Salt Lake City 2002 short track
(1500 m)
Złoto
Turyn 2006 short track
(500 m)
Srebro
Salt Lake City 2002 short track
(1000 m)
Srebro
Vancouver 2010 short track
(1500 m)
Brąz
Turyn 2006 short track
(1000 m)
Brąz
Turyn 2006 short track
(5000 m sztafeta)
Brąz
Vancouver 2010 short track
(1000 m)
Brąz
Vancouver 2010 short track
(5000 m sztafeta)

Apolo Anton Ohno (ur. 22 maja 1982 w Seattle[1]) − amerykański łyżwiarz szybki, wielokrotny medalista olimpijski w short tracku (2 złote medale), siedmiokrotny mistrz świata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Apolo Anton Ohno pochodzi z mieszanej, amerykańsko-japońskiej rodziny. Wychował się w miasteczku Federal Way w stanie Waszyngton. Będąc nastolatkiem sprawiał problemy wychowawcze. Jego ojciec uznał, że uprawianie sportu pomoże w okiełznaniu młodego człowieka, więc zapisał go na zajęcia pływackie. Młody Ohno zainteresował się w tym czasie również wrotkarstwem. Z short trackiem zetknął się po raz pierwszy śledząc Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Lillehammer. Następnie rozpoczął regularne treningi w Centrum Olimpijskim w Lake Placid.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jako piętnastolatek brał udział bez powodzenia w amerykańskich kwalifikacjach do Igrzysk w Nagano. W 1999 roku zdobył trzy złote medale na Mistrzostwach Świata Juniorów w Montrealu. Karierę wśród seniorów rozpoczął od wielkich sukcesów, jakim było wygranie Pucharu Świata w sezonie 2000/2001 oraz zdobycie złotego medalu Mistrzostw Świata w Jeonju w 2001 roku. Podczas Igrzysk Olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku zdobył dwa medale: złoty i srebrny. Srebro na 1000 metrów zdobył w niecodziennych okolicznościach. Brał udział w kraksie na ostatnich metrach wyścigu, zdołał jednak wczołgać się na metę jako drugi. Dzięki swojemu charakterowi i otwartości stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych amerykańskich uczestników igrzysk, mimo że short track nie był w USA popularny. Po drodze do kolejnych igrzysk zdobył dwa złote medale na MŚ w Pekinie w 2005 roku, a także dwukrotnie triunfował w generalnej klasyfikacji Pucharu Świata (2003, 2005). Na Igrzyskach w Turynie w 2006 roku zdobył mistrzostwo olimpijskie na 500 metrów, dołożył także brązowe medale na 1000 metrów oraz w biegu drużynowym. Po igrzyskach w Turynie przerwał karierę na rok. Wrócił w wielkim stylu w marcu 2007, zostając mistrzem świata w Mediolanie. Zdobywał również złote medale na kolejnych mistrzostwach świata w 2008 w Gangneung i 2009 w Wiedniu. Na Igrzyskach Olimpijskich w Vancouver zdobył trzy medale: srebrny w biegu na 1500 m oraz brązowe na 1000 m i w sztafecie na 5000 m.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy