Atlético Mineiro Belo Horizonte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Football pictogram.svg Atlético Mineiro
Atlético Mineiro
Pełna nazwa Clube Atlético Mineiro
Przydomek Galo
Barwy czarno-białe
Data założenia 25 marca 1908
Liga Campeonato Brasileiro Série A
Campeonato Mineiro
Stadion Estádio Mineirão,
Belo Horizonte, Brazylia
Prezes Brazylia Alexandre Kalil
Trener Brazylia Lévir Culpi
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Clube Atlético Mineirobrazylijski klub piłkarski z siedzibą w mieście Belo Horizonte leżącym w stanie Minas Gerais.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

międzynarodowe trofea

(2013)
(1992, 1997)

Trofea narodowe

(1971)
(1915, 1926, 1927, 1931, 1932, 1936, 1938, 1939, 1941, 1942, 1946, 1947, 1949, 1950, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1958, 1960, 1963, 1970, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1988, 1989, 1991, 1995, 1999, 2000, 2007, 2010, 2012, 2013)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Klub założony został 25 marca 1908. Atlético Mineiro jest jednym z najsłynniejszych i najszacowniejszych klubów w Brazylii. Swój pierwszy oficjalny mecz klub rozegrał 21 marca 1909 przeciw zespołowi Sport Club Futebol. Drużyna występuje w koszulkach w pionowe czarno-białe paski, czarnych spodenkach i białych getrach.

Klub znany jest powszechnie w Brazylii po przydomkiem Galo ze względu na swoją maskotkę-koguta. Klub został pierwszym oficjalnym mistrzem Brazylii, jednak na swym koncie ma więcej tytułów wicemistrza kraju. Nie będąc mistrzem w najlepszej czwórce Brazylii klub znalazł się aż 17 razy.

Atlético Mineiro znany jest także z tego, że dwukrotnie w mistrzostwach Brazylii 1977 i 1980 spotkała go wielka niesprawiedliwość. W roku 1977 wygrał zdecydowanie ligę, jednak według ówczesnych skomplikowanych reguł musieli stoczyć finałowy mecz z São Paulo, które zgromadziło w dotychczasowych meczach o 10 punktów mniej. Ponieważ pomimo dogrywki nie padła żadna bramka, doszło do karnych, przegranych przez Atlético Mineiro 2:3. W ten sposób jedyny niepokonany zespół ligi brazylijskiej nie został mistrzem kraju. W 1980 klub przegrał z Flamengo decydujący mecz o tytuł, lecz kibice protestowali, oskarżając sędziego o stronniczość, szczególnie widoczną gdy najlepszy gracz Atlético – Reinaldo był bezpardonowo faulowany, a sędzia tego nie widział.

W roku 2003 klub zderzył się z poważnymi problemami finansowymi z powodu skandalu korupcyjnego z późnych lat 90. XX w., w który zamieszany był będący w tym czasie prezydentem klubu Paulo Cury. Symbolem tych problemów był park wodny, który klub zaczął budować, a którego nigdy nie ukończył. W sezonie 2005 skończył na 20 miejscu (na 22 drużyny) i spadł do drugiej ligi brazylijskiej (Campeonato Brasileiro Série B).

W 2013 po raz pierwszy w historii Atlético wygrało Copa Libertadores[1].

Kibice[edytuj | edytuj kod]

Atlético znane jest w całej Brazylii jako klub mający jednych z najbardziej oddanych kibiców. Noszą oni przydomek Massa Atleticana, lub po prostu Massa, który znany jest w całym kraju z powodu ogromnej popularności klubu w stanie Minas Gerais. Massa oznacza masy ludzi niższych klas. W stanie Minas Gerais Atlético jest klubem najpopularniejszym, nawet pomimo faktu, że od lat 90 XX w. znacznie wzrosła liczba zwolenników lokalnego rywala klubu - Cruzeiro.

Atlético zwykle ma największą widownię w kraju. Od kiedy rozpoczęły się oficjalne rozgrywki o mistrzostwo Brazylii klub ten był pierwszym, który przyciągnął na swe mecze łącznie ponad 10 milionów widzów. Od roku 1971 mecze z udziałem Atlético obejrzało 11 743 767 widzów. Klub zajmuje trzecie miejsce w Brazylii pod względem wielkości średniej liczby widzów z lat 1972-2005, a wynoszącej 23521 widzów na mecz. Lepsze pod tym względem w Brazylii są jedynie Flamengo (25898) i Bahia (24218).

Derby[edytuj | edytuj kod]

Za mecze derbowe Atlético uważa się potyczki z dwoma klubami: América Mineiro oraz z Cruzeiro. Aż do lat 50. i wczesnych lat 60. XX w. największymi derbami w stanie Minas Gerais były pojedynki między zespołami Atlético i América, ale począwszy od lat 60. to mecze Atlético i Cruzeiro cieszą się większą renomą.

Aktualny skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 1 grudnia 2012[2].

Nr Poz. Piłkarz
13 BR Brazylia Fábio Costa (wyp. z Santosu)
55 BR Brazylia Renan Ribeiro
95 BR Brazylia Marcelo
23 BR Brazylia Aranha
21 OB Ekwador Jairo Campos
30 OB Brazylia Leandro
33 OB Brazylia Réver
15 OB Brazylia Fernandinho
87 OB Brazylia Eron
25 OB Brazylia Sidimar
39 OB Brazylia Diego Macedo
OB Brazylia Lima
OB Brazylia Werley
OB Brazylia Rafael Cruz
12 OB Paragwaj Julio César Cáceres
99 PO Ekwador Edison Méndez
66 PO Brazylia Nikão
88 PO Brazylia Wendel
Nr Poz. Piłkarz
26 PO Brazylia Alê
28 PO Brazylia Ricardinho
25 PO Brazylia Joedson
7 PO Brazylia Rafael Jataí
77 PO Brazylia Serginho
91 PO Brazylia Daniel Carvalho
2 PO Brazylia Fabiano
18 PO Brazylia Fillipe Soutto
5 PO Brazylia Renan Oliveira
8 PO Brazylia Zé Luis
11 PO Brazylia Diego Souza
12 PO Brazylia Jackson
91 NA Brazylia Jheimy
44 NA Brazylia Obina
7 NA Brazylia Neto Berola
10 NA Brazylia Ricardo Bueno
32 NA Brazylia
10 NA Brazylia Ronaldinho

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]