Barbara Hulanicka (projektantka mody)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Barbara Hulanicka (ur. w r. 1936 w Warszawie), projektantka mody, zdobyła sławę jako założycielka stylowego domu mody Biba. Odznaczona orderem Brytyjskiego Imperium.

Jej ojcem był polski dyplomata Witold Hulanicki, który padł ofiarą zamachu dokonanego przez gang Sterna w Jerozolimie w roku 1948. po tym wydarzeniu rodzina przeniosła się do Brighton w Anglii[1][2]. Tutaj Barbara Hulanicka zdobyła wykształcenie. Po ukończeniu studiów na Akademii Sztuk Pięknych w Brighton (obecnie Wydział Sztuk Pięknych na Uniwersytecie w Brighton), Hulanicka wygrała konkurs na kostiumy plażowe, zorganizowany przez dziennik London Evening Standard w 1955 roku.

Działalność w świecie mody rozpoczęła wykonując na własny rozrachunek szkice modnych kreacji dla różnych żurnali mód, jak Vogue, Tatler oraz Women’s Wear Daily. Następnie zabrała się za sprzedaż wysyłkową swoich pierwszych kreacji, zamieszczając swoje wzory na szpaltach gazet takich jak The Daily Mirror.

W 1964 roku przy pomocy męża Stephena Fitza-Simona otworzyła swój własny dom handlowy Biba na Kensington w Londynie. Szybko pozyskał on sławę ze względu na stylową, unikalną atmosferę i bogaty wystrój w stylu Art Nouveau i Art Deco. W domu tym młoda klientela zaopatrywała się po przystępnych cenach w spódniczki mini, filcowe, giętkie kapelusze, pióropusze, aksamitne spodniumy (damskie kostiumy ze spodniami) oraz koszulki sportowe w żywych, stonowanych barwach. Dom uczęszczany był przez artystów, gwiazdy filmowe i twórców muzyki rockowej, takich jak Mick Jagger, The Rolling Stones, David Bowie, Marianne Faithfull i Cathy McGowan (która prowadziła program telewizyjny Ready Steady Go!). Anna Wintour wkroczyła w świat mody jako pracownik Domu Biba. Dom został zamknięty w roku 1976.

Po zamknięciu Biby, Hulanicka nadal działała w świecie mody, projektując dla takich firm jak Fiorucci i Cacharel. W latach 1980-1992 zaprojektowała kolekcję ubranek dziecięcych Minirock, przeznaczoną na rynek japoński.

Obecnie zamieszkuje w Miami na Florydzie, gdzie zajmuje się projektowaniem wnętrz, m.in. hoteli na Jamajce i wyspach Bahama dla firmy Chris Blackwell. Ostatnio zaprojektowała tapety dla europejskiej sieci domów handlowych Habitat. Zaprojektowała też tapety w stylu art nouveau, z którego słynie, dla zakładów produkcji tapet Graham & Brown[3]. Wkroczyła także na rynek indyjski ze swoją kolekcją mody i artykułów gospodarstwa domowego.

Brytyjska sieć sprzedaży detalicznej Topshop, która otworzyła nowy sklep w Nowym Jorku w kwietniu 2009 roku, w tym samym miesiącu wystawiła kolekcję opartą na wzorach Hulanickiej.

Wystawa szkiców Hulanickiej w jednej z londyńskich galerii zainteresowała zaopatrzeniowców z sieci sklepowej Topshop i w rezultacie tego w ostatniej kolekcji tej sieci znalazły się zwiewne suknie szyfonowe i bluzki przypominające pierwotny styl Biby. Oprócz tego znalazły się też tam cieszące się dużym wzięciem wyroby z dzianiny ze wzorami pierwotnych szkiców Barbary, kostiumy bikini oraz krótki żakiet zamszowy. Kolekcja ta cieszyła się ogromną popularnością. Obecnie przygotowywana jest kolekcja jesienno-zimowa, która ma zostać wystawiona na sprzedaż w końcu roku[4]. W tym samym miesiącu ukazała się jej torebka zaprojektowana dla włoskiej firmy Coccinelle, która również była w stylu art nouveau i która uzyskała bardzo pochlebne recenzje na witrynie Handbag[5].

W r. 2009 Hulanicka wypowiedziała się następująco na temat sytuacji na polu wzornictwa: „Nie ma zbyt dużej różnicy w dzisiejszych czasach w porównaniu z latami 70., aczkolwiek istnieje dziś większy wybór. Cechą charakterystyczną obu tych epok jest entuzjazm, o ile nacisnęło się odpowiedni guzik.”[6]

W roku 2012 podczas noworocznej ceremonii wynagradzania zasług, Hulanicka została odznaczona orderem Brytyjskiego Imperium (OBE) za swój wkład na polu mody[7].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]