Beatrice d'Este
| Beatrice d'Este | |
 Portret Beatrice d'Este, Ambrogio de Predis |
|
| Data urodzenia | 29 czerwca 1475 |
| Data śmierci | 2 stycznia 1497 |
| Rodzice | Ercole d'Este, Eleonora Aragońska |
| Małżeństwo | Ludovico Sforza |
| Dzieci | Maksymilian Sforza, Franciszek II Sforza |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Beatrycze d'Este, wł. Beatrice d'Este (ur. 29 czerwca 1475, zm. 2 stycznia 1497) – księżna Mediolanu, córka Ercole d'Este, księcia Ferrary i Modeny, oraz jego żony Eleonory Aragońskiej. Była siostrą Alfonsa I d'Este i Izabeli d'Este.
Spis treści |
Życie [edytuj]
Urodziła się jako drugie dziecko Ercole d'Este i Eleonory Aragońskiej. Beatrice odebrała staranne wykształcenie, lubiła otaczać się z uczonymi, poetami i artystami, takimi jak Niccolo da Correggio, Bernardo Castiglione, Bramante, Leonardo da Vinci i wielu innych. W 1491 poślubiła Ludovica Sforzę. Leonardo da Vinci namalował jej portret jako prezent ślubny dla niej. W 1492 roku odwiedziła Wenecję jako ambasador do męża w jego politycznych interesach, które składały się głównie z chęci uznania go za księcia Mediolanu.
Po śmierci Giana Galeazzo Sforzy, uzurpacja Ludovico została zalegalizowana, a po bitwie pod Fornovo (1495), on i jego żona brali udział w kongresie pokoju w Vercelli między Karolem VIII a książętami włoskimi, na którym Beatrice pokazała wielkie polityczne możliwości. Jednak jej błyskotliwą karierę przerwała śmierć.
Śmierć [edytuj]
Beatrice zmarła przy porodzie 3 stycznia 1497 roku w wieku 22 lat.
Małżeństwo [edytuj]
W wieku 15 lat została zaręczona z Ludoviciem Sforzą (znanym jako il Moro), księciem Bari, regentem, a następnie księciem Mediolanu. Poślubiła go w styczniu 1491. Odbyło się podwójne wesele. Ludovico Sforza poślubił Beatrycze, podczas gdy jej brat, Alfons I d'Este poślubił Annę Sforzę, siostrę Giana Galeazzo Sforzy. Leonardo da Vinci zorganizował uroczystość ślubu.
Z Ludoviciem miała 2 dzieci:
- Maksymiliana (1493-1530), księcia Mediolanu 1512-1515
- Francesca (1495-1535), księcia Mediolanu 1521-1535
Beatrice w kulturze [edytuj]
Beatrice należy do czołowych kobiet renesansu, w dużej mierze jej patronat i dobry smak są odpowiedzialne za blask Castello w Mediolanie, Certosa w Pawii, i wiele innych znanych budynków w Lombardii. Leonardo da Vinci umieścił jej portret na ,,Ostatniej Wieczerzy" w refektarzu Santa Maria delle Grazie w Mediolanie. Jest główną postacią w powieści EL Konigsburg, ,,The Second Mrs.Gioconda", w którym Konigsburg twierdzi, że była inspiracją dla ,,Mony Lisy" Leonarda da Vinci.
