Ferrara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ferrara
Herb
Herb
Państwo  Włochy
Region Emilia-Romania
Prowincja Ferrara
Powierzchnia 404 km²
Populacja (2004)
 • liczba ludności
 • gęstość

130 461
322,9/km²
Numer kierunkowy 0532
Kod pocztowy 44100
Kod ISTAT 038008
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Ferrara
Ferrara
Ziemia 44°50′N 11°37′E/44,833333 11,616667Na mapach: 44°50′N 11°37′E/44,833333 11,616667
Wikivoyage-Logo-v3-icon.svg Ferrara w Wikipodróżach
Ferrara, miasto renesansu i jego delta Poa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, III, IV, V, VI
Charakterystyka #733
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1995
na 19. sesji
Dokonane zmiany 1999
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Ferrara – miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Ferrara, ok. 50 km na NNW od Bolonii, nad rzeką Pad, która płynie 5 km na północ od centrum. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 130 461 osób (322,9 os./km²).

Przemysł spożywczy, chemiczny, maszynowy, metalowy, włókienniczy, ośrodek handlu rolnego, węzeł kolejowy (stacja Ferrara) i drogowy, ośrodek uniwersytecki. Liczne zabytki i muzea. Wśród nich ogromny zamek d'Estów i monumentalna katedra gotycka, typowa dla miast Emilii-Romanii (Parmy, Modeny czy Fidenzy)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Podobno założona jako rzymska kolonia Forum Alieni. Ślady osadnictwa znaleziono wokół katedry[1] oraz w pobliżu tzw. castrum bizantino. Pierwsze źródła pisane odnotowują Ferrarę w 754 roku jako miasto wchodzące wcześniej w skład egzarchatu Rawenny. W 984 weszła w skład księstwa Modeny (lenna cesarza Ottona I). Pierwszym władcą był Tedald z Kanossy, kuzyn Ottona I. Potem weszła w skład posiadłości papieskich, uzyskała niezależność w 1101 jako komuna miejska, należąca jako wolne miasto do Ligi Lombardzkiej. Od 1240 we władaniu rodu d'Este jako księstwo, za panowania tego rodu miasto przeżywa rozkwit. W 1385 rozpoczyna się budowa zamku św. Michała, a w 1391 zostaje założony uniwersytet. Na dwór d'Este przybywa wielu artystów, malarzy poetów i muzyków, wśród nich Petrarka, oraz Mikołaj Kopernik. Ferrara jest miejscem narodzin renesansowego kaznodziei Girolama Savonaroli w 1452.
O potędze rodu d'Este świadczy to, iż udało się zawrzeć w 1501 roku małżeństwo między Alfonsem d'Este, a córką papieża Aleksandra VI - Lukrecją Borgia. W późniejszych okresach dochodziło do mariaży pomiędzy potomkami d'Este, a dziećmi ważnych monarchów europejskich, np. córka króla Francji Ludwika XII - Renée Francuska poślubiła Alfonsa II d'Este.

Od 1597 jako lenno Państwa Kościelnego, w okresie 1794-1814 pod okupacją francuską, 1832-1859 pod kontrolą (okupacją) austriacką, przeszło pod zarząd Królestwa Sardynii, a w 1861 roku włączona do Królestwa Włoskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Starówka w Ferrarze otoczona jest fortyfikacjami bastionowymi z XV-XVI w. o długości 9 km. Są to, obok Lukki najlepiej zachowane umocnienia renesansowe we Włoszech.

Najbardziej znaną budowlą jest zamek (Castello Estense) usytuowany w centrum miasta. Jest to ceglany budynek z masywnymi bastionami, otoczony fosą. Jego budowę rozpoczęto w 1385. Został przebudowany po pożarze w 1554, a jego wnętrza jeszcze wielokrotnie przerabiane.

Katedra konsekrowana w 1135 w stylu romańskim i dokończona w XIII w., z renesansową kampanilą z lat 1451-1493 i barokowym wystrojem wnętrza.

Ratusz przebudowany w XVIII w., wcześniej rezydencja rodu d'Este.

Średniowieczny uniwersytet z wydziałami prawa, architektury, medycyny, farmacji i nauk przyrodniczych, z ogrodem botanicznym.

Renesansowe pałace, m.in.: Palazzo dei Diamanti, Casa Romei, Palazzo Schifanoia.

Klasztor dominikanów z grobowcami członków rodu d'Este: Alfonsa I, Alfonsa II, Ercole I, Ercole II, Lukrecji Borgia, Eleonory Aragońskiej i in.

Synagoga pierwotnie z 1421, odnowiona i przebudowana w 1820 oraz Muzeum Żydowskie w obrębie dawnego getta z lat 1627-1859.

Opera (Teatro Comunale) z lat 1786-1797.

Klasztor kartuzów z cmentarzem z XIX w..

Kościoły: NMP, św. Benedykta, św. Karola, św. Krzysztofa, św. Dominika, św. Franciszka, św. Jerzego, św. Pawła, św. Romana.

Dom poety Lodovico Ariosto, w którym tenże zmarł w 1532.

Pałac Lodovico il Moro.

Inne[edytuj | edytuj kod]

25 grudnia 1815 roku urodził się tutaj Temistocle Solera, kompozytor i librecista znany przede wszystkim ze współpracy z Giuseppe Verdim. Ferrara jest także rodzinnym miastem wybitnego włoskiego reżysera Michelangelo Antonioniego, gdzie przyszedł na świat 29 września 1912 roku. Miasto to często pojawia się w jego filmach. Dwie damy, siostry z Ferrary, Dorabella i Fiordiligi pojawiają się także w operze Wolfganga Amadeusza MozartaCosì fan tutte (KV 588).

W mieście znajduje się stacja kolejowa Pontelagoscuro.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. The See was moved here from Vicohabentia (Voghenza) in 624 (Chronology of Catholic dioceses: Italy).