Beirut (grupa muzyczna)
| Beirut | |
Zach Condon |
|
| Rok założenia | 2006 |
| Pochodzenie | |
| Gatunek | folk[1] folk alternatywny[1] indie rock[1] rock alternatywny[1] |
| Wytwórnia płytowa | Ba Da Bing |
| Powiązania | Alaska in Winter, A Hawk and a Hacksaw |
| Strona internetowa | |
Beirut – zespół założony przez Zacha Condona, ur. 13 lutego 1986 r. w Santa Fe. Pierwsze oficjalne wydawnictwo sygnowane nazwą Beirut powstało przy udziale Jeremiego Barnesa (Neutral Milk Hotel, A Hawk and a Hacksaw) oraz Heather Trost (A Hawk and a Hacksaw); była to kombinacja folku i stylów charakterystycznych dla Europy wschodniej. Głównym instrumentem Condona jest ukulele. Nie gra on na gitarze, gdyż uraz nadgarstka nie pozwala mu objąć gryfu[potrzebne źródło].
Condon w wieku 15 lat stworzył pod nazwą Realpeople elektroniczne nagranie lo-fi, pt. The Joys of Losing Weight (w stylu Scenic World z Gulag Orkestar) świadomie nawiązując do The Magnetic Fields. W wieku 16 lat nagrał kompletną płytę doo-wop zainspirowaną przez Frankie Lymon & the Teenagers. Zach wydał także (jako 1971) EP zawierającą 3 utwory, zatytułowaną "Small Time American Bats". Album został nagrany w latach 2001–2002 i nigdy nie został oficjalnie wydany. Condon uczęszczał do Santa Fe High School. Porzucił jednak szkołę, by w wieku 16 lat ruszyć w podróż po Europie, gdzie odkrył bałkańską muzykę, w szczególności orkiestrę Bobana Markovića i Gorana Bregovića.
W roku 2006 Beirut wydał w Ba Da Bing dwie płyty: Gulag Orkestar i Lon Gisland, obie dostępne także w rozszerzonej wersji Gulag Orkestar LP wydanej przez 4AD. Beirut wydał także pojedyncze piosenki, trzy dostępne na Pompeii EP, jedna przy udziale Calexico i jedna na składance dla magazynu The Believer. Podczas pobytu na Brooklynie, Condon nagrał także teledysk do "Scenic World" w fabryce Sweet'N Low i zaplanował kilka spotkań w Nowym Jorku i w Europie. Magazyn The Believer z czerwca/lipca '07 zawierał piosenkę Zacha pt. "Venice".
Pierwszy oficjalny teledysk powstał do piosenki "Elephant Gun". Reżyserią zajęła się Alma Harel. Drugi teledysk dla piosenki "Postcards from Italy" został również wyreżyserowany przez Almę Harel. Stroje do obu teledysków zaprojektowała Lauren Tafuri.
Podczas koncertów Zach Condon występuje z akompaniamentem znajomych – Perrinem Cloutierem (wiolonczela i akordeon), Jasonem Poranskim (gitara, mandolina, ukulele), Nickiem Petree (perkusja), Kristin Ferebee (skrzypce), Paulem Collinsem (instrumenty klawiszowe, tamburyn, ukulele), Jonem Natchezem (saksofon barytonowy, mandolina, dzwonki) oraz Kelly Prat (trąbka). W kolejnych miesiącach 2007 roku Zach wystąpił gościnnie jako trębacz na drugim albumie Get Him Eat Him zatytułowanym Arm Down.
Płyta Beirutu, The Flying Club Cup, wyciekła do Internetu 25 sierpnia 2007 roku. Oficjalnie w sklepach i na internetowych stronach muzycznych pojawiła się 9 października 2007.
Dyskografia[edytuj]
- The Gulag Orkestar (maj 2006) – LP nagrany niemalże w całości przez Condona w domu
- Lon Gisland (grudzień 2006)– EP
- Pompeii EP (luty 2007) – EP
- Elephant Gun EP (czerwiec 2007) – EP
- The Flying Club Cup (wrzesień 2007) – LP
- March of the Zapotec/Holland EP (luty 2009) – 2 x EP
- The Rip Tide (sierpień 2011)
Single[edytuj]
| Rok | Tytuł | Pozycja na Liście |
|---|---|---|
| LP3[2] |
||
| 2007 | Postcards from Italy | 4 |
| Nantes | 8 | |
| 2008 | Cliquot | 12 |
| 2009 | The Concubine | 15 |
| La Llorona | 41 | |
| 2011 | East Harlem | 15 |
| Santa Fe | 27 |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Stewart Mason: Beirut Biography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2010-04-30].
- ↑ Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego