Ukulele

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ukulele
ang. ukulele
Ukulele
Klasyfikacja naukowa
Chordofon złożony
Klasyfikacja popularna
Strunowy, szarpany
Podobne instrumenty

Ukulele − odmiana gitary o niewielkich rozmiarach i czterech strunach. Gra się palcami lub z użyciem kostki (piórka), zwykle używana jako instrument akompaniujący.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa ukulele wywodzi się z hawajskiego[1] ʻukulele, będącego połączeniem słów: ʻuku (pchła) i lele (skakać). Rdzenni mieszkańcy wysp nazwali tak ten instrument prawdopodobnie[2] zafascynowani niskim, szybko ruszającym się Edwardem Purvisem, który spopularyzował ten instrument. Jego hawajskie przezwisko brzmiało właśnie ʻukulele.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Instrument ten pochodzi z Wysp Hawajskich. Został tam spopularyzowany w końcu XIX w. przez grupę portugalskich żeglarzy. Wywodzi się z portugalskich instrumentów braguinha i rajão. Braguinha jest instrumentem podobnym do cavaquinho, ale wytwarzanym w mieście Braga i od tego nazwanym. Portugalskie cavaquinho jest strojone D-G-B-D, rajão D-G-C-E-A tak więc ukulele swoje strojenie (GCEA) zawdzięcza tym instrumentom.

Pierwotnie używana tylko w tym obszarze wysp Hawajskich. Później spopularyzowane w USA (m.in. grała na nim Marilyn Monroe w filmie Pół żartem, pół serio). Dzięki wyjątkowemu brzmieniu chętnie używana przez muzyków prezentujących różne gatunki muzyki, w tym najczęściej przez muzyków jazzowych.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Mary Kawena Pukui, Samuel H. Elbert: Hawaiian Dictionary: Hawaiian-English and English-Hawaiian. University of Hawai`i Press, 1986. ISBN 978-0-8248-0703-0.