Biblioteka Główna Akademii Górniczo-Hutniczej
Na mapach: 50°03′56.6″N 19°55′17.3″E / 50.065722222222, 19.921472222222
| Biblioteka Główna AGH w Krakowie | |
 Budynek Biblioteki Głównej AGH w Krakowie |
|
| Data założenia | 1921 |
| Dyrektor | st. kustosz dypl. mgr Ewa Dobrzyńska-Lankosz |
| Wielkość zbiorów | 1.291.260 (stan na 31.12.2011) |
| Lokalizacja |  Kraków |
| Adres | al. Mickiewicza 30 30-059 Kraków |
| Oficjalna strona biblioteki | |
Biblioteka Główna Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie – biblioteka akademicka, gromadząca literaturę naukową i techniczną z zakresu dziedzin reprezentowanych na tej uczelni.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Biblioteka powstała w roku akademickim 1921/22, powołana przez Senacką Komisję Biblioteczną na Ogólnym Zebraniu Profesorów 12 grudnia 1921 r. Komisja odpowiadała za organizację i rozwój Biblioteki, wyznaczała kierunki jej działania, czuwała nad profilem gromadzonych zbiorów i zabiegała o pozyskiwanie darów. Przewodniczący Komisji pełnił jednocześnie honorowo obowiązki kierownika biblioteki. Do prowadzenia prac bibliotekarskich zatrudniono od 1 stycznia 1922 r. bibliotekarkę Marię Kuszową. Na początku z centralnej biblioteki uczelni mogli korzystać tylko profesorowie, od 1923 r. również studenci, dla których otwarto czytelnię. W latach 20. księgozbiór powiększał się głównie dzięki darom profesorów Uczelni oraz instytucji naukowych, polskich i zagranicznych. Na skutek starań Marii Skłodowskiej-Curie działającej w Komitecie Współpracy Intelektualnej Ligi Narodów, Biblioteka otrzymywała z wymiany naukowe czasopisma francuskie, w zamian za publikacje pracowników Akademii. W latach 30. Biblioteka uzyskała m.in. dotacje ministerialne na zakupy czasopism, głównie z zakresu górnictwa, hutnictwa i mineralogii. W 1938 r. księgozbiór liczył 17.194 wolumeny. Początkowo Biblioteka mieściła się przy ul. Loretańskiej 18; w 1924 r. przeniesiona do budynku przy ul. Smoleńsk 7, a w 1929 r. - do nowego gmachu Akademii Górniczej przy al. Mickiewicza 30.
W czasie II wojny światowej księgozbiory Biblioteki Głównej i bibliotek zakładowych Wydziału Górniczego zostały zdeponowane w nowym gmachu Biblioteki Jagiellońskiej, gdzie jako wyodrębniona kolekcja wchodziły w skład tzw. Staatsbibliothek. Po zakończeniu wojny uszczuplone o ok. 25% zbiory powróciły do odrestaurowanych pomieszczeń gmachu głównego Akademii. Przełomowym momentem w działalności Biblioteki było zatrudnienie na stanowisku kierownika w 1949 r. zawodowego bibliotekarza Władysława Piaseckiego, który od 1955 r. pełnił funkcję dyrektora. Korzystając z rozwiązań i osiągnięć bibliotekarstwa światowego, zorganizował bibliotekę jako nowoczesny warsztat naukowo-dydaktyczny i uczelniane centrum informacji naukowej. Dzięki staraniom Piaseckiego w 1966 r. został oddany do użytku nowy, wolno stojący budynek Biblioteki – pierwszy modularny budynek biblioteczny w Polsce. Lata 70. i 80. to okres intensywnych prac nad automatyzacją procesów bibliotecznych i prac informacyjnych. Lata 90. to głównie rozwój komputeryzacji, którą zastosowano w większości procesów bibliotecznych – gromadzenie, katalogowanie, wypożyczanie i informacja o zbiorach.
Od 1992 r. Biblioteka korzysta ze zintegrowanego systemu bibliotecznego VTLS; od 2002 r. uczestniczy w tworzeniu narodowego katalogu centralnego NUKAT.
Zbiory biblioteki [edytuj]
Księgozbiór Biblioteki odpowiada tematyce prowadzonych w Uczelni badań i kierunkom studiów. Obejmuje szeroki wachlarz nauk podstawowych (matematyka, fizyka, chemia), nauk związanych z rozpoznaniem, wydobyciem i przeróbką surowców mineralnych oraz intensywnie rozwijających się dziedzin, takich jak: informatyka, telekomunikacja, robotyka, inżynieria materiałowa, a także zarządzanie i nauki humanistyczne.
Podstawowe rodzaje zbiorów to: książki (427.954 woluminów), czasopisma (144.382 wol.) oraz zbiory specjalne (718.924 wol.), na które składają się opisy patentowe, normy, zbiory kartograficzne, literatura techniczno-handlowa a także rozprawy doktorskie bronione w AGH. Z zasobów Biblioteki został wyodrębniony Narodowy Zasób Biblioteczny, czyli publikacje o wyjątkowej wartości i znaczeniu dla dziedzictwa narodowego; są to głównie starodruki i pozycje wydane do 1945 r. (wydawnictwa zwarte, periodyki, normy, opisy patentowe, mapy). Oprócz gromadzenia zbiorów w formie drukowanej Biblioteka organizuje dostęp do kilkudziesięciu polskich i zagranicznych komputerowych baz danych oraz kilku tysięcy czasopism w wersji elektronicznej a także kolekcji e-książek.
Struktura [edytuj]
Wypożyczalnie:
- Wypożyczalnia dla Studentów
- Wypożyczalnia dla Pracowników
- Zamiejscowa Wypożyczalnia Międzybiblioteczna
Czytelnie:
- Czytelnia Ogólna
- Czytelnia Czasopism
- Czytelnia Oddziału Informacji Naukowej
- Czytelnia Książek Własnych
- Czytelnia Norm i Patentów
- Czytelnia Literatury Firmowej i Kartografii
Bibliografia [edytuj]
- Czujowa M., Biblioteka Główna Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w 75-leciu Uczelni (1919-1994). Praktyka i Teoria Informacji Naukowej i Technicznej 1995 nr 1 s.23-30.
- Czujowa M., Z historii Biblioteki Głównej AGH. W: Biblioteka Główna Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Informator. Kraków 1999 s.9-12.
- Krawczyk J., Biblioteka Główna Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W: Notes Biblioteczny 2003 nr 2 s. 15-26.
- Krawczyk J., Janczak B., Dudziak-Kowalska M., Bibliotekarze w dziewięćdziesięcioleciu Akademii Górniczo-Hutniczej. Kraków 2009.
