Biblioteka Laurenziana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Biblioteka Laurenziana
Biblioteca medicea laurenziana dal chiostro di san lorenzo.JPG
Data założenia 1571
Wielkość zbiorów ok. 11000 manuskryptów
ok. 4500 książek
Lokalizacja Włochy Florencja
Oficjalna strona biblioteki
Położenie na mapie Florencji
Mapa lokalizacyjna Florencji
Biblioteka Laurenziana
Biblioteka Laurenziana
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Biblioteka Laurenziana
Biblioteka Laurenziana
Ziemia 43°46′28,2″N 11°15′12,1″E/43,774500 11,253361

Biblioteka Laurenziana (Biblioteca Medicea Laurenziana) we Florencji – zbiór ponad 11 tysięcy manuskryptów i 4,5 tysiąca książek, pochodzących z prywatnych zbiorów rodziny Medyceuszy. Biblioteka została zaprojektowana przez Michała Anioła.

Historia powstania[edytuj | edytuj kod]

Zlecenie zbudowania biblioteki otrzymał Michał Anioł od Klemensa VII. Miała ona służyć przechowaniu cennych rękopisów zgromadzonych przez Medyceuszy. Począwszy od 1524 roku, Michał Anioł poświęcił się jej budowie w budynkach bazyliki San Lorenzo, jednak kiedy we wrześniu 1534 roku opuścił Florencję, gotowe były jedynie ściany czytelni. Prace związane z budową kontynuowali na podstawie planów i instrukcji Michała Anioła inni budowniczowie (Tribolo, Vasari, Ammannati). Biblioteka została otwarta w 1571 r.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Fragment westybulu biblioteki

Westybul[edytuj | edytuj kod]

Westybul biblioteki ma 19,5 m długości, 20,3 m szerokości i 14,6 m wysokości. Położony jest na niższym poziomie. Jego cechą charakterystyczną są parzyste półkolumny, osadzone na powierzchni muru. W westybulu znajdują się schody zaprojektowane przez Michała Anioła.

Schody[edytuj | edytuj kod]

Schody biblioteki

Schody wyrównują różnicę poziomów pomiędzy westybulem i lektorium. Zaprojektowane zostały przez Michała Anioła, jednak wykonane zostały dopiero w 1559 roku przez Ammannatiego. Stopnie środkowego szeregu schodów są zaokrąglone i różnią się szerokością – trzy najniższe stopnie są znacznie szersze od pozostałych. Dwa boczne szeregi schodów mają proste stopnie tej samej szerokości.

Lektorium[edytuj | edytuj kod]

Lektorium

Lektorium ma 46,2 m długości, 10,5 m szerokości i 8,4 m wysokości. Dla wzmocnienia istniejących już murów Michał Anioł zaprojektował system przypór. Po bokach sali znajdują się dwa rzędy stołów do czytania. Również one zaprojektowane zostały przez Michała Anioła, podobnie jak zdobiona posadzka, składająca się z 15 czerwono-białych, prostokątnych paneli.

Niektóre rękopisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Monica Girardi, Jadwiga Walkowska (tłumacz): Michał Anioł. Warszawa: Rzeczpospolita : HPS, 2006, s. 90,91. ISBN 83-60529-24-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]