Papirus 13

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Papirus 13
P. Oxyrhynchus 657
Papyrus13.jpg
Rodzaj Zwój papirusowy
Numer \mathfrak{P}^{13}
Zawartość List do Hebrajczyków
Data powstania III wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania British Library
Biblioteka Laurenziana
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria I
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Papirus 13 (według numeracji Gregory-Aland), α 1034 (von Soden)[1], oznaczany symbolem \mathfrak{P}^{13} – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie zwoju. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Listu do Hebrajczyków[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zachowało się 12 kolumn zwoju z tekstem Hebrajczyków 2,14-5,5; 10,8-22; 10,29-11,13; 11,28-12,17. Tekst pisany jest przez zawodowego skrybę[3]. Tekst pisany jest w 23-27 linijek w kolumnie. Philip Comfort datuje rękopis na lata 225-250[4]. Po drugiej stronie papirusu znajduje się tekst Ab urbe condita Liwiusza, datowany na ok. 200 rok[5].

Ponieważ stosuje paginację, wiadomo że tekst Hebrajczyków był poprzedzony jakimś innym tekstem, prawdopodobnie Listem do Rzymian.

Występuje błąd itacyzmu (ι zamieniane na ει, ε na αι, υ na οι)[6].

Rękopis jest jednym z czterech rękopisów papirusowych NT pisanych w formie zwoju (pozostałe to: \mathfrak{P}^{12}, \mathfrak{P}^{18}, \mathfrak{P}^{22}) i jednym trzech opistografów NT, tzn. że został zapisany po drugiej stronie zwoju zawierającego tekst innego dzieła literackiego[7].

Według Comforta jest jednym z sześciu wczesnych rękopisów, który zawierał pełny zbiór Listów Pawła. Pozostałe pięć rękopisów to: \mathfrak{P}^{15}/\mathfrak{P}^{16}, \mathfrak{P}^{30}, \mathfrak{P}^{46}, \mathfrak{P}^{49}, \mathfrak{P}^{92}[8].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Tekst grecki reprezentuje aleksandryjski typ tekstu, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii I[9]. Pod względem tekstualnym bliski jest dla Kodeksu Watykańskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rękopis odkryty został przez Grenfella i Hunta, którzy wydali jego tekst w roku 1904. Na liście papirusów znalezionych w Oxyrhynchus znajduje się na pozycji 657[4].

Rękopis przechowywany jest w British Library (Inv. Nr. 1532) w Londynie oraz w Bibliotece Laurenziana (PSI 1292) we Florencji[9][10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kurt Aland: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter & Co, 1963, s. 350.
  2. Philip W Comfort and David P Barrett, The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts, (Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001), pp 83.
  3. B. P. Grenfell & A. S. Hunt, The Amherst Papyri I, (London 1900), p. 30.
  4. 4,0 4,1 Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 82. ISBN 0-8423-5265-1.
  5. Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 83-92. ISBN 0-8423-5265-1.
  6. C. R. Gregory, Textkritik des Neuen Testaments III (Leipzig: 1909), p. 1091.
  7. Kurt Aland, and Barbara Aland, The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism, trans. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, s. 102.
  8. Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 358. ISBN 0-8423-5265-1.
  9. 9,0 9,1 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 97. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  10. INTF: Papirus 12 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2012-02-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]