Bitwa pod Bannockburn
| Bitwa pod Bannockburn I wojna o niepodległość Szkocji (1296–1328) |
|||||||||||||||||
 Pomnik na polu bitwy
|
|||||||||||||||||
| Czas | 23-24 czerwca 1314 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Bannockburn, na południe od Stirling | ||||||||||||||||
| Terytorium | Szkocja | ||||||||||||||||
| Wynik | Decydujące zwycięstwo Szkotów | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
.svg)
| I wojna o niepodległość Szkocji |
|---|
|
Bitwa pod Dunbar (1296) – Bitwa pod Stirling Bridge – Bitwa pod Falkirk – Bitwa pod Roslin – Bitwa pod Happrew – Oblężenie Stirling Castle – Bitwa pod Methven – Bitwa pod Dalry – Bitwa pod Glen Trool – Bitwa pod Loudoun Hill – Bitwa pod Slioch – Bitwa pod Inverurie – Bitwa pod Pass of Brander – Bitwa pod Bannockburn – Bitwa pod Connor – Bitwa pod Skaitmuir– Bitwa pod Skerries – Bitwa pod Faughart – Zdobycie Berwick – Bitwa pod Myton – Deklaracja w Arbroath – Bitwa pod Boroughbridge – Bitwa pod Old Byland – Układ w Corbeil – Bitwa pod Stanhope Park – Układ w Edinburgh-Northampton |
Bitwa pod Bannockburn – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 23–24 czerwca 1314 r. i było jedną z serii bitew w szkockiej wojnie o niepodległość. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Szkotów.
Wiosną 1314 roku Szkoci oblegli zamek Stirling. Dowódca załogi angielskiej, Philip Mowbray, zgodził się na kapitulację, jeśli nie otrzyma wsparcia do końca czerwca. Na wieść o tym, król Anglii, Edward II, posłał do Stirling 25-tysięczną armię. Anglicy dotarli 23 czerwca do brodu w Bannockburn, parę mil na południe od Stirling. Tam czekały już na nich szkockie oddziały w sile 9 tysięcy, pod dowództwem króla Roberta I (Robert the Bruce).
Bagnisty teren nie sprzyjał ciężkiej konnicy angielskiej, z kolei Szkoci wykorzystali znakomicie sprawdzającą się formację bitewną schiltron (szereg zbrojnych w piki mężczyzn idących ramię w ramię, z bronią skierowaną w stronę wroga).
Piechota szkocka już w pierwszym starciu zmusiła do wycofania się 500 angielskich jeźdźców, w kolejnych potyczkach również miała przewagę.
Decydujące starcie miało miejsce w drugim dniu bitwy, kiedy to przekraczający bród Anglicy zostali zdziesiątkowani przez oczekujących w schiltronach Szkotów. Angielska piechota starała się dołączyć do kawalerii. Szkocka kawaleria zmasakrowała łuczników zanim ci włączyli się do bitwy. Szkotom udało się zepchnąć Anglików w stronę rzeki Forth, Edward II uszedł z pola bitwy i powrócił statkiem do Anglii.
Zwycięstwo sił szkockich wydatnie podniosło morale narodu i choć trzeba było jeszcze kilkunastu lat do pełnego uznania niepodległości Szkocji (1328), Bannockburn wybitnie się do tego przyczyniło.
Bibliografia [edytuj]
- Tomasz Kapitaniak, Bannockburn 1314, Wydawnictwo Ibidem, Łódź 2002, ISBN 83-88679-26-X.
