Królestwo Szkocji
| Kinrick o Scotland Królestwo Szkocji |
|||||
|
|||||
|
|||||
| Dewiza: (łacina) Nemo me impune lacessit (Nikt nie prowokuje mnie bezkarnie) |
|||||
 |
|||||
| Język urzędowy | gaelicki, scots | ||||
| Stolica | Edynburg | ||||
| Ustrój polityczny | monarchia | ||||
| Ostatnia głowa państwa | Królowa Szkocji Anna Stuart | ||||
| Liczba ludności (1700) • całkowita • gęstość zaludnienia |
b/d. na świecie 1 000 000 osób/km² |
||||
| Jednostka monetarna | funt szkocki | ||||
| Data powstania | 843 | ||||
| Akt Unii | 1 maja 1707 | ||||
Królestwo Szkocji (gaelicki: Rìoghachd na h-Alba, scots: Kinrick o Scotland) – było państwem w północno-zachodniej Europie, które istniało od 843 do 1707 roku. Zajmowało północną, trzecią część wyspy Wielka Brytania, i graniczyło z Królestwem Anglii od południa, z którym zostało zjednoczone jako Królestwo Wielkiej Brytanii na mocy warunków Aktu Unii z 1707 roku. Od 1482 roku, kiedy to Anglia przejęła kontrolę nad miastem Berwick, terytorium Królestwa Szkocji pokrywa się z granicami współczesnej Szkocji. Poza głównym obszarem na wyspie Wielkiej Brytanii, w skład Królestwa Szkocji wchodziło ponad 790 wysp.
Największym miastem w królestwie i stolicą zarazem był Edynburg. Funkcję stołeczną pełniły wcześniej takie miasta jak Scone, Dunfermline oraz Stirling. Liczba ludności Królestwa Szkocji w 1700 roku wynosiła w przybliżeniu 1,1 miliona.
