Bitwa pod Krasnym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Krasnym
wojna francusko-rosyjska 1812
Krasnoi.jpg
Bitwa pod Krasnym, obraz Petera von Hessa
Czas od 15 do 18 listopada 1812
Terytorium Rosja
Przyczyna Odwrót wojsk Napoleona
Wynik Kontynuacja odwrotu wojsk Napoleona
Strony konfliktu
Francja Francja Rosja Imperium Rosyjskie
Dowódcy
Francja Napoleon Rosja Michaił Kutuzow
Siły
60 tys. żołnierzy 70 tys. żołnierzy
Straty
5 tys. poległych i 15 tys. wziętych do niewoli 4–5 tys. zabitych i rannych.
Inwazja na Rosję

MirMohylewOstrownoSmoleńskPołock (I)WalutinoBorodinoCzirikowoTarutinoPołock (II)MałojarosławiecCzaśnikiWiaźmaKrasnyBorysówBerezynaKalisz

Bitwa pod Krasnym – bitwa, która rozegrała się w dniach od 15 listopada do 18 listopada 1812 pomiędzy wycofującą się z Rosji Wielką Armią Napoleona (60 tys. żołnierzy) i rosyjskimi oddziałami Kutuzowa (70 tys. żołnierzy).

Krasny, małe miasto 48 km na południowy zachód od Smoleńska, przy dawnej głównej drodze z Rosji do Polski, zajęte było przez kawalerię rosyjską. 15 listopada czołowa kolumna wojsk Napoleona, składająca się z oddziałów polskich i VIII Korpusu francuskiego, wypędziła jazdę rosyjską z miasteczka i otworzyła przez to drogę odwrotu. Następnego dnia Napoleon, który przybył tam z trzecią kolumną swej armii, składającą się z kawalerii i pułków gwardyjskich, dowiedział się, że wojsko rosyjskie stoi na południe od planowanej drogi przemarszu i zatrzymał się czekając na swą drugą kolumnę. IV korpus francuski przedarł się wprawdzie przez pozycje rosyjskie, ale stracił całą artylerię i wielu zabitych i rannych. Chcąc umożliwić reszcie drugiej kolumny połączenie się z armią Napoleon postanowił atakować (17 listopada). Także Kutuzow postanowił przejść do akcji ofensywnej i zająć Orszę, by zatarasować drogę wojskom napoleońskim. Wczesnym rankiem 17 listopada Napoleon ruszył z gwardią, kawalerią i dywizją piechoty do ataku i zdobył miejscowość Uwarowa na zachód od Krasnego, po czym Kutuzow porzucił plan zajęcia Orszy pełnymi siłami i wysłał tam tylko swą kawalerię. Napoleonowi udało się za cenę wielkich strat w ludziach i materiale kontynuować odwrót: najpierw przedostał się przez Krasnyj I korpus francuski, potem sam cesarz z głównym trzonem armii, natomiast III korpus pod dowództwem marszałka Neya, pozostający jeszcze w Smoleńsku, nie zdążył się połączyć z Napoleonem i przedostać się przez Krasnyj. Przybywszy tam 18 listopada Ney zastał w miasteczku wielkie siły rosyjskie; po daremnych walkach i wielkich stratach marszałkowi udało się sforsować zamarznięty Dniepr, przedrzeć się przez linie kozackie i połączyć się z Napoleonem koło Orszy (21 listopada). Z korpusu Neya pozostało tylko 1000 ludzi.

Straty Wielkiej Armii wyniosły 20 tys. żołnierzy (ok. 5000 poległych i 15 000 wziętych do niewoli), straty rosyjskie 4 tys. – 5 tys. zabitych i rannych.

Potyczka pod Krasnym odbyła się parę miesięcy wcześniej: 14 sierpnia odbyły się tam walki między częścią cofającej się rosyjskiej armii Bagrationa (12 batalionów i 12 armat) i kawalerią francuską pod dowództwem Murata i Neya. Francuzi zadali Rosjanom niewielkie straty, po czym Rosjanie kontynuowali swój odwrót.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Georg von Alten, Handbuch für Heer und Flotte, Band V, Berlin 1913