Brazylianit

Brazylianit
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	zasadowy fosforan sodu i glinu (NaAl3(PO4)2(OH)4)
Twardość w skali Mohsa	5
Przełam	muszlowy, kruchy
Łupliwość	wyraźna, w jednym kierunku
Układ krystalograficzny	jednoskośny; kryształy słupkowe
Gęstość minerału	2,98 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	bladożółty, żółtozielony, zielony
Rysa	bezbarwna
Połysk	szklisty
Inne	Dyspersja: 0,014
Multimedia w Wikimedia Commons

Brazylianit – niedawno odkryty (1944 r.), minerał pegmatytowy. Nazwa pochodzi od miejsca występowania (Brazylia). Wyglądem przypomina chryzoberyl i żółte odmiany berylu.

Charakterystyka

Właściwości

Może zawierać wtrącenia w postaci niewielkich, wydłużonych, zielonych kryształów turmalinu, blaszki muskowitu lub wtrącenia płynne.

Inne właściwości:

• Pleochroizm: słaby; zmiana barwy w odcieniach barwy danego minerału
• Widmo absorpcyjne: nie diagnostyczne
• Luminescencja: brak
• Inkluzje: liczne

Występowanie

Występuje głównie w pustkach pegmatytów granitowych, gdzie towarzyszą mu lazulit i apatyt.

Miejsca występowania: Brazylia – w pobliżu Conselheira Pena (Bahia), USA – New Hampshire

Zastosowanie

W jubilerstwie stosowany rzadko, gdyż są kryształy są bardzo spękane. W amerykańskim Museum Historii Naturalnej w Nowym Jorku znajdują się dwa okazy: jeden ważący 19 ct został oszlifowany podobnie jak brylant; drugi 23 karatowy ma szlif szmaragdowy.

Zobacz też

• beryl
• kamienie szlachetne
• kamień ozdobny

Bibliografia

• Kazimierz Maślankiewicz: Kamienie szlachetne. Wyd. 3 poprawione i uzupełnione. Warszawa: Wydawnictwo Geologiczne, 1982. 
• Michał Sachanbiński: Vademecum zbieracza kamieni szlachetnych i ozdobnych. Warszawa: Wydawnictwo Geologiczne, 1984. ISBN 8322001991. 

Linki zewnętrzne

• artykuł o brazylianicie na stronie Webmineral.com (ang.)
• artykuł o brazylianicie na stronie Mindat.org (ang.)