Bułka paryska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Veka.JPG

Bułka paryska albo francuska – rodzaj pieczywa pszennego zwane w Krakowskiem "weką", w Łodzi – "angielką"[1], na Górnym Śląsku"francuzem"[potrzebne źródło], na Podkarpaciu "biną", w Poznaniu i Jeleniej Górze – "kawiorką" lub "kawiarką", w innych regionach Polski (np. Kujawy) "batonem" bądź "bułką wyborową", a w centralnej Polsce (okolice Radomia) "gryzką", w okolicach Łodzi i Częstochowy "lingą". Spotyka się też (z niejasnych etymologicznie powodów) nazwy "bułka kielecka" i "bułka wrocławska" – długa, cienka bułka pszenna o długości około 30 cm - kształtem i wielkością zbliżona do bochenka chleba.

Ma podłużny kształt oraz wagę od 350 do 500 g. Bywa niekiedy utożsamiana z bagietką, która jest od niej cieńsza i dłuższa. W smaku zbliżona jest do francuskiej bagietki, jednak jej ciasto jest po wypieku o wiele bardziej mięsiste.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło angielka w Wikisłowniku

Przypisy