Bułka paryska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Veka.JPG

Bułka paryska albo francuska – rodzaj pieczywa pszennego zwane w Krakowskiem „weką”, w Łodzi – „angielką”[1], na Górnym Śląsku„francuzem”[potrzebne źródło], na Podkarpaciu „biną”, w Poznaniu i Jeleniej Górze – „kawiorkiem”[2], „kawiorką”[3] lub „kawiarką”, w innych regionach Polski „batonem” (Białystok)[4] bądź „bułką wyborową”, a w centralnej Polsce (okolice Radomia) „gryzką”, w okolicach Łodzi i Częstochowy „lingą”. Spotyka się też (z niejasnych etymologicznie powodów) nazwy „bułka kielecka” i „bułka wrocławska” – długa, cienka bułka pszenna o długości około 30 cm - kształtem i wielkością zbliżona do bochenka chleba.

Ma podłużny kształt oraz wagę od 350 do 500 g. Bywa niekiedy utożsamiana z bagietką, która jest od niej cieńsza i dłuższa. W smaku zbliżona jest do francuskiej bagietki, jednak jej ciasto jest po wypieku o wiele bardziej mięsiste.

Zobacz hasła angielka i weka w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Słownik łódzko-polski. Łodzianizmy, czyli słowa i wyrażenia używane tylko w Łodzi. Gazeta Wyborcza, 2001-02-13. [dostęp 2014-01-07].
  2. hasło „kawiorek” w Gwara Poznania: Słownik Gwary miejskiej Poznania. W: Miejski Informator Multimedialny [on-line]. Urząd Miasta Poznania. [dostęp 2014-09-19].
  3. hasło „kawiorka” w Gwara Poznania: Słownik Gwary miejskiej Poznania. W: Miejski Informator Multimedialny [on-line]. Urząd Miasta Poznania. [dostęp 2014-09-19].
  4. Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 73, Łódź, WUŁ, 2007, ISBN 978–83–75–25095–4.