Gwara łódzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Znak kierunku "krańcówka" do pętli MPK Łódź

Gwara łódzka – łodzianizmy, charakterystyczne słownictwo spotykane tylko wśród mieszkańców aglomeracji łódzkiej. Najczęściej stosowane określenia to:

  • "migawka" – bilet okresowy,
  • "krańcówka" – pętla tramwajowa bądź autobusowa,
  • "ekspres" – zamek błyskawiczny,
  • "angielka" – bułka paryska/bułka wrocławska/weka/francuz/baton/kawiarka lub też jako określenie małej szklaneczki potocznie zwanej literatką.
  • "siajowe" – kiepskiej jakości (od imienia Szai Rosenblatta)
  • "lebera" – pasztetowa
  • "towar" – określenie tkaniny, popularne wśród branży włókniarskiej
  • "drygle" – określenie zimnych nóżek
  • "chechłać" – kroić
  • "brzuszek" – określenie surowego boczku
  • "foliówka" – torebka, torba foliowa, reklamówka
  • "kole godzina" – około godziny
  • "galancie" – dużo, ładnie, dobrze
  • "po prosty" – często używane, zamiast "po prostu"
  • "piekarz" - nalepka na chlebie
  • "trambambula" - piłkarzyki
  • "po czemu" - po ile
  • "winogron", "pomarańcz" - zamiast "winogrona", "pomarańcze/pomarańcza"

Zdarzają się również germanizmy: "łom" to "brecha" lub "breszka", a papierek od cukierków to "tytka" (jest to także regionalizm śląski) oraz rusycyzmy ("stać za czymś" w znaczeniu "stać po coś", "bystro" w znaczeniu "prędko, szybko").

Ciekawostką są określenia parków, ulic i placów zrozumiałe tylko dla mieszkańców Łodzi - np. "Park Śledzia" zamiast "Park Staromiejski", "Park na Zdrowiu" zamiast "Park im. marsz. J. Piłsudskiego", "ul. Andrzeja" zamiast "ul. A. Struga", "Zielony Rynek" zamiast "Plac Barlickiego". W sporej części (choć nie w całości) wywodzą się one z nazw tradycyjnych, istniejących przed I wojną światową, a wiele z nich, jak np. "Park Śledzia" czy "ul. Andrzeja" ma swoją własną ciekawą historię.

[edytuj] Gwary dzielnicowe

Kiedy kształtowała się Łódź Przemysłowa, czyli pod koniec XIX i na początku XX wieku, oraz w latach 50. w podłódzkich osiedlach zamieszkiwały masy ludności chłopskiej, która przekształcała nieprawidłowo słowa używane najczęściej w miejscu pracy, czyli w Łodzi. Tak powstawały nieprawidłowe określenia, jak: karolyfer zamiast kaloryfer lub towar zamiast tkanina. Takie dialekty panowały m.in. na podłódzkich ongiś Bałutach i Chojnach.

[edytuj] Zobacz też

Wikisłownik
Zobacz hasło Regionalizmy łódzkie w Wikisłowniku

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia