Gwara łódzka

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Gwara łódzka – łodzianizmy, charakterystyczne słownictwo spotykane tylko wśród mieszkańców aglomeracji łódzkiej. Najczęściej stosowane określenia to:

  • "migawka" – bilet okresowy,
  • "krańcówka" – pętla tramwajowa bądź autobusowa,
  • "ekspres" – zamek błyskawiczny,
  • "angielka" – bułka paryska/bułka wrocławska/weka/francuz/baton/kawiarka lub też jako określenie małej szklaneczki potocznie zwanej literatką.
  • "jechać do Rygi" – wymiotować
  • "siajowe" – kiepskiej jakości (od imienia Szaji Rosenblatta)
  • "lebera" – pasztetowa
  • " towar" – określenie tkaniny, popularne wśród branży włókniarskiej
  • " drygle" – określenie zimnych nóżek
  • " chechłać" – kroić
  • " brzuszek" – określenie surowego boczku
  • " foliówka" – torebka, torba foliowa, reklamówka
  • " kole godzina" – około godziny
  • "galancie" – dużo, ładnie, dobrze
  • "po prosty" – często używane, zamiast "po prostu"

Rusycyzmem jest za to powiedzenie "stać za czymś" – np. "stać za mięsem" zamiast "stać po mięso".

Zdarzają się również germanizmy: " strug" to w Łodzi "hebel", " łom" to "brecha" lub " breszka", a papierek od cukierków to " tytka".

[edytuj] Gwary dzielnicowe

Kiedy kształtowała się Łódź Przemysłowa, czyli pod koniec XIX i na początku XX wieku, oraz w latach 50. tych w podłódzkich osiedlach zamieszkiwały masy ludności chłopskiej, która przekształcała nieprawidłowo słowa używane najczęściej w miejscu pracy, czyli w Łodzi. Tak powstawały nieprawidłowe określenia, jak: karolyfer zamiast kaloryfer lub towar zamiast tkanina. Takie dialekty panowały m.in. na podłódzkich ongiś Bałutach i Chojnach.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Utwórz książkę