Gwara łódzka
Z Wikipedii
Gwara łódzka – łodzianizmy, charakterystyczne słownictwo spotykane tylko wśród mieszkańców aglomeracji łódzkiej. Najczęściej stosowane określenia to:
- "migawka" – bilet okresowy,
- "krańcówka" – pętla tramwajowa bądź autobusowa,
- "ekspres" – zamek błyskawiczny,
- "angielka" – bułka paryska/bułka wrocławska/weka/francuz/baton/kawiarka lub też jako określenie małej szklaneczki potocznie zwanej literatką.
- "jechać do Rygi" – wymiotować
- "siajowe" – kiepskiej jakości (od imienia Szaji Rosenblatta)
- "lebera" – pasztetowa
- " towar" – określenie tkaniny, popularne wśród branży włókniarskiej
- " drygle" – określenie zimnych nóżek
- " chechłać" – kroić
- " brzuszek" – określenie surowego boczku
- " foliówka" – torebka, torba foliowa, reklamówka
- " kole godzina" – około godziny
- "galancie" – dużo, ładnie, dobrze
- "po prosty" – często używane, zamiast "po prostu"
Rusycyzmem jest za to powiedzenie "stać za czymś" – np. "stać za mięsem" zamiast "stać po mięso".
Zdarzają się również germanizmy: " strug" to w Łodzi "hebel", " łom" to "brecha" lub " breszka", a papierek od cukierków to " tytka".
[edytuj] Gwary dzielnicowe
Kiedy kształtowała się Łódź Przemysłowa, czyli pod koniec XIX i na początku XX wieku, oraz w latach 50. tych w podłódzkich osiedlach zamieszkiwały masy ludności chłopskiej, która przekształcała nieprawidłowo słowa używane najczęściej w miejscu pracy, czyli w Łodzi. Tak powstawały nieprawidłowe określenia, jak: karolyfer zamiast kaloryfer lub towar zamiast tkanina. Takie dialekty panowały m.in. na podłódzkich ongiś Bałutach i Chojnach.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mini-słownik gwary łódzkiej zebrany przez Gazetę Wyborczą
- Obszerny spis gwary łódzkiej z krótkim objaśnieniem wymowy
|
||||||||||||||||||||||||||

