Chart węgierski

Chart węgierski
Chart węgierski
Inne nazwy	Magyar agár Hungarian Greyhound
Kraj patronacki	Węgry
Wymiary
Wysokość	Psy: 65-70 cm Suki: 62-67 cm
Masa	Psy: 27-32 kg Suki: 22-26 kg
Klasyfikacja
FCI	Grupa X, Sekcja 3, nr wzorca 240
UKC	Sighthound & Pariah Group
Wzorce rasy
FCI • UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Chart węgierski - jedna z ras psów, należąca do grupy chartów, sekcji chartów krótkowłosych.

Rys historyczny

Wielu kynologów jest zdania, że chart węgierski przybył razem z Madziarami do Kotliny Panońskiej z Uralu pod koniec IX wieku. Jednak już tam koczowały ludy celtyckie, które posiadały własną tradycję polowania z chartami. Stąd wiadomo, że chart węgierski krzyżował się z chartami Celtów i innych ludów. Na ukształtowanie się rasy istotny wpływ miały w XVI i XVII wieku także psy z Azji Mniejszej, gdyż Węgry znajdowały się wówczas pod panowaniem Turcji.
Trzymała je głównie szlachta, do polowań na sarny, jelenie, a nawet i wilki. U chłopstwa były trzymane w celach kłusowniczych. Psy z tego okresu były mniejsze i bardziej krępe. Wraz z rozwojem osadnictwa, charty były coraz mniej przydatne do polowań, a co za tym idzie, spadła ich liczba. Zaczęto także krzyżować je z Greyhoundami, otrzymując psy wytrzymalsze, ale za to wolniejsze na torach wyścigowych. Przyczyniło to się do zaniku dawnego typu rasy.

Wygląd

Budowa

Chart ten jest mniejszy i masywniejszy od Greyhounda, posiada szerszą głowa i grubsze uszy.

Szata i umaszczenie

Posiada gęstą sierść, która w zimie tworzy podszerstek. Umaszczenie dopuszczalne różnorodne, także jednobarwne.

Użytkowość

Pies polujący na zwierzynę leśną, wykorzystywano je także jako psy stróżujące, ponieważ jako jedyne z chartów wykazują znaczną czujność.

Temperament

Chart węgierski jest przyjaznym towarzyszem, jak na charta dość posłusznym. W domu zachowuje się spokojnie, nie powinien mieć problemów w kontaktach z dziećmi. Nie jest zbyt ufny wobec obcych, lecz nie wykazuje też agresji.

Utrzymanie

Brak tej rasie rączości, aby być wyścigową, niemniej jednak pies ten wymaga dużej dawki codziennego ruchu.

Popularność w Polsce

Rasa mało popularna w Polsce.

Bibliografia

• Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 1998, s. 228. ISBN 83-7073-122-8.