Charcik włoski
| Charcik włoski | |
 |
|
| Inne nazwy | wł. piccolo levriero italiano, ang. italian greyhound, lewretka |
| Kraj patronacki | Włochy |
| Wymiary | |
| Wysokość | 32–38 cm |
| Masa | 5 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa X, Sekcja 3, nr wzorca 200 |
| AKC | Toy |
| ANKC | Grupa 1 (Toys) |
| CKC | Grupa 5 – Toys |
| KC(UK) | Toy |
| NZKC | Toy |
| UKC | Grupa 8 – Companion Dog |
| Wzorce rasy | |
| AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Charcik włoski (oryginalna nazwa piccolo levriero italiano) – rasa psa zaliczana do grupy chartów, powstała w starożytności, użytkowana jako pies myśliwski, wyścigowy i pies-towarzysz.
Spis treści |
[edytuj] Rys historyczny
Psy o budowie charcika włoskiego znane były już w epoce brązu[1]. Rasa pochodzi z północnej Afryki, gdzie była hodowana już w starożytności[2]. W V wieku p.n.e. trafiła do Włoch[3]. W XVIII wieku hodowle tej rasy przeżywały swój progres we Włoszech, Niemczech, Anglii i Francji[4].
[edytuj] Klasyfikacja
W klasyfikacji FCI rasa ta została zaliczona do grupy X – charty, sekcja chartów krótkowłosych[5]. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów ozdobnych i do towarzystwa[6].
[edytuj] Wygląd
[edytuj] Budowa
- głowa: smukła
- oczy: duże
- uszy: cienkie, smukłe, klapnięte
- tułów: smukły
- ogon: cienki, długi
[edytuj] Szata i umaszczenie
Sierść krótka, delikatna; umaszczenie jednolite, czarne, szare, błękitne lub płowe („izabelowate”); białe znaczenia dopuszczalne jedynie na piersi i na palcach.
[edytuj] Zachowanie i charakter
Inteligentne, uczuciowe, łagodne, wesołe i aktywne. Żyją w zgodzie z innymi domownikami, nadają się do hodowania w stadzie.
[edytuj] Użytkowość
Jest wykorzystywany jako pies do towarzystwa[2], a także jako pies myśliwski i wyścigowy[1]. Poluje kierując się wzrokiem.
[edytuj] Zdrowie i pielęgnacja
Nie wymaga większych zabiegów; uwagę należy zwrócić na higienę uzębienia (stosunkowo często występuje kamień nazębny). Ułożenie pod warunkiem konsekwencji nie jest trudne. Rasa aktywna, wymaga ruchu.
[edytuj] Popularność
W Polsce nie są zbyt popularne, dość dużą popularnością cieszą się na Litwie.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Multimedialna Encyklopedia Powszechna WIEM edycja 2006. Young Digital Poland S.A., 2006.
- ↑ 2,0 2,1 Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996, s. 93. ISBN 83-7079-672-0.
- ↑ Wzorzec rasy nr 200 (FCI Standard N° 200) (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce - Zarząd Główny
- ↑ D. Najmanova, Z. Humpal: Psy rasowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1987.
- ↑ Systematyka ras wg FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce - Zarząd Główny
- ↑ Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. s. 187.
[edytuj] Bibliografia
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 81. ISBN 83-7073-122-8.
- Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.
|
|||||||
