Daniel (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Biblii. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Daniel interpretuje sen Nabuchodonozora
Grobowiec Daniela w Suzie

Daniel – główny bohater biblijnej Księgi Daniela, prorok żydowski, którego nie należy identyfikować z Danelem - mężczyzną z Księgi Ezechiela (rozdz. 14.,wiersze 14. i 20.)

Dzieje Daniela w Biblii[edytuj | edytuj kod]

Był wysoko urodzonym Żydem, wziętym w latach młodzieńczych do niewoli w Babilonii. Na dworze króla Nabuchodonozora II Daniel wraz z trzema przyjaciółmi - Szadrakiem, Meszakiem i Abed-Nego mieli zostać przyuczeni do służby. Daniel był zdecydowany zachować posłuszeństwo wobec Boga. Odmówił spożywania potraw królewskich, a mimo to spożywając proste posiłki, na jakie zezwalało prawo żydowskie, wyrósł na silnego młodzieńca.

Bóg obdarzył Daniela wielką mądrością. Daniel dwa razy wytłumaczył Nabuchodonozorowi II znaczenie dziwnych snów. Później objaśnił także następcy Nabuchodonozora - Baltazarowi znaczenie napisów na ścianie: królestwo miało wkrótce upaść. Tej samej nocy Baltazar został zabity i Persowie zdobyli Babilon.

Persowie uczynili Daniela ważnym urzędnikiem, lecz inni zazdrościli mu władzy i spiskowali przeciwko niemu. Przez fałszywe oskarżenia Daniel został wrzucony do jaskini lwów, lecz Bóg uratował mu życie. Daniel zapisał także kilka proroczych snów, w których Bóg wyjawiał mu swe plany na przyszłość. Patrz Księga Daniela.

Daniel w pismach deuterokanonicznych[edytuj | edytuj kod]

W 1 poł. II w. p.n.e., w czasie prześladowań religijnych władcy państwa Seleucydów Antiocha IV zostały napisane w języku greckim tzw. „Opowiadanie o Zuzannie”, „Opowiadanie o Belu” i „Opowiadanie o smoku”, których bohaterem jest Daniel. W „Opowiadaniu o Zuzannie” Daniel ratuje niewinną kobietę Zuzannę z rąk nieuczciwych świadków, a w opowieściach o Belu i smoku niszczy bożki babilońskie i perskie.

Powyższe księgi są w Kościele katolickim uznawane za kanoniczne i znajdują się w rozdziałach 13. i 14. Księgi Daniela.

Grób[edytuj | edytuj kod]

Obecnie dwa miasta podawane są jako miejsce jego spoczynku, są to Suza i Samarkanda. Jego wspomnienie obchodzone jest 21 lipca[1][2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 2: D-G. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 8/9. ISBN 8370973744.
  2. Teofilo Garcia de Orbiso: San Daniele (wł.). [dostęp 2009-08-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Wasilewski: http://www.biblia.net.pl - Słownik Postaci Biblijnych (pol.). [dostęp 4 października 2008].