Detarieae
Detarieae – plemię roślin stanowiące jedną z najstarszych linii rozwojowych rodziny bobowatych (Fabaceae). Zestawiane jest w politomii z plemieniem Cercideae i monotypowym rodzajem Duparquetia[1] lub uważane jest za następną po oddzieleniu się Cercideae linię rozwojową bobowatych[2][3]. Należy tu ok. 80 rodzajów z ok. 750 gatunkami występującymi głównie w Afryce. W dawniejszych systemach plemię zaliczane było do brezylkowatych Caesalpinioideae (podrodziny lub rodziny w zależności od ujęcia systematycznego)[4].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
Kwiaty przedstawicieli tej rodziny mają często zróżnicowane pod względem wielkości płaty korony i różną ich liczbę. Zmienna z powodu redukcji lub zwielokrotnienia jest liczba pręcików, zwykle o nitkach przynajmniej. Nasiona wielu rodzajów mają jaskrawą osnówkę (przystosowanie do ornitochorii)[4].
Systematyka [edytuj]
- Pozycja plemienia wg APweb (2001...)
Plemię zajmuje pozycję bazalną w obrębie rodziny bobowatych.
| bobowate |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- Podział plemienia
W obrębie plemienia wyróżnia się dwie grupy (czasem ujmowane w randze dwóch plemion[4] – Detarieae sensu stricto i klad Amherstieae. Różnią się sposobem wykształcania łusek okrywających pąki[4] i tworzą dwa oddzielne klady (czasem z grupy Detarieae s.s. wyłączany jest klad z rodzajami Prioria i Oxystigma stawiany w politomii z dwiema głównymi grupami w obrębie plemienia[2]).
Grupa: Detarieae sensu stricto
|
|
Grupa Amherstieae
Znaczenie [edytuj]
Szereg gatunków wydziela szybko schnącą żywicę zwaną kopal. Tamaryndowiec indyjski uprawiany jest jako drzewo owocowe.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-29].
- ↑ 2,0 2,1 Martin F. Wojciechowski, Johanna Mahn: Cercideae (ang.). Arizona State University, 2006. [dostęp 2010-01-29].
- ↑ Wojciechowski, M. F.; Lavin, M.; Sanderson, M. J.. A phylogeny of legumes (Leguminosae) based on analysis of the plastid matK gene resolves many well-supported subclades within the family. „American Journal of Botany”. 91, 1846, 2004. doi:10.3732/ajb.91.11.1846.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Wielka Encyklopedia Przyrody. Rośliny kwiatowe. Warszawa: Muza SA, 1998. ISBN 83-7079-778-4.
