Dioncounda Traoré

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dioncounda Traoré
Dioncounda Traore photo officielle de campagne 3 Mali 2012.jpg
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1942
Kati
Mali Pełniący Obowiązki Prezydenta Mali
Przynależność polityczna ADEMA-PASJ
Okres urzędowania od 12 kwietnia 2012
do 4 września 2013
Poprzednik Amadou Sanogo[1]
Następca Ibrahim Boubacar Keïta
MaliPrzewodniczący Zgromadzenia Narodowego Mali
Przynależność polityczna ADEMA-PASJ
Okres urzędowania od 3 września 2007
Poprzednik Ibrahim Boubacar Keita
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Dioncounda Traoré (ur. 23 lutego 1942 w Kati) – malijski polityk i matematyk, minister w latach 1992-1997, przewodniczący partii ADEMA-PASJ od 2000. Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego od 3 września 2007. Po przeprowadzeniu zamachu stanu, pełniący obowiązki prezydenta od 12 kwietnia 2012 do 4 września 2013[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dioncounda Traoré urodził się w 1942 w mieście Kati, w którym rozpoczął również swoją edukacją. W 1961 ukończył liceum Lycée Terrasson de Fougères w Bamako. W 1962 podjął roczny kurs języka rosyjskiego w Moskwie. W latach 1964-1965 studiował na Wydziale Mechaniki i Matematyki Uniwersytetu Moskiewskiego, następnie od 1965 do 1970 na Wydziale Nauk algierskiego Uniwersytetu M’Hamed Bougara Boumerdes. Od 1970 do 1973 kształcił się na matematycznych studiach podyplomowych. W tym czasie nauczał również w liceum w Algierze. Od 1973 do 1975 był asystentem na Wydziale Nauk Uniwersytetu M’Hamed Bougara Boumerdes. W latach 1995-1997 doktoryzował się na Université de Nice - Sophia Antipolis w zakresie czystej matematyki[2].

W 1977 powrócił do Mali, gdzie objął posadę profesora w kolegium nauczycielskim Ecole normale supérieure w Bamako (1977-1980)[2]. Za swoją działalność związkową został zatrzymany i uwięziony przez reżim prezydenta Moussy Traoré[3].

W 1982 został profesorem matematyki w szkole wyższej Ecole Nationale d’Ingénieur (ENI) w Bamako. W latach 1991-1992 płenił funkcję jej dyrektora. Na początku lat 90. przystąpił do działającego wówczas w podziemiu ruchu politycznego Sojusz na rzecz Demokracji w Mali–Partia Afrykańska na rzecz Solidarności i Sprawiedliwości (Alliance pour la Démocratie en Mali-Parti Pan-Africain pour la Liberté, la Solidarité et la Justice, ADEMA-PASJ), sprzeciwiającego się polityce prezydenta Traoré[2]. Po obaleniu Traoré w wojskowym zamachu stanu w marcu 1991, w kraju zorganizowane zostały w roku następnym wolne wybory parlamentarne i prezydenckie, w których ADEMA odniosła podwójne zwycięstwo[3]. W latach 1992-1993 zajmował stanowisko ministra spraw publicznych, pracy i modernizacji administracji. Od 1993 do 1994 był ministrem stanu i ministrem obrony, a od 1994 do 1997 ministrem stanu i ministrem spraw zagranicznych[2].

W 1997 uzyskał mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego w okręgu Nara. Przez całą kadencję parlamentu (1997-2002) stał na czele klubu parlamentarnego ADEMA-PASJ. W październiku 2000 został wybrany przewodniczącym partii. W wyborach w lipcu 2002 utracił miejsce w parlamencie. W kolejnych wyborach w czerwcu 2007 ponownie wszedł w jego skład. 3 września 2007 został wybrany przewodniczącym Zgromadzenia Narodowego, uzyskując 111 spośród 145 głosów. 30 lipca 2011 uzyskał nominację partii do wyborów prezydenckich planowanych przed zamachem stanu na 29 kwietnia 2012[2].

W chwili wybuchu zamachu stanu w Mali 21 marca 2012 przebywał z wizytą w Burkina Faso. Junta wojskowa na czele z kapitanem Amadou Sanogo ogłosiła rozwiązanie wszystkich instytucji republiki, w tym również Zgromadzenia Narodowego i przejęcie władzy w kraju. Dopiero 6 kwietnia 2012, pod naciskiem ECOWAS i w obliczu opanowania północy Mali przez tuareskich rebeliantów, przystała na przekazanie władzy w ręce cywilne. Zgodnie z zawartym porozumieniem, Traoré miał objąć stanowisko tymczasowego prezydenta, co pozostawało w zgodzie z przepisami konstytucji przewidującej sukcesję prezydencką przez przewodniczącego parlamentu. Jego głównym zadaniem miało być zorganizowanie wolnych wyborów na terenie całego kraju w ciągu 40 dni[4][5].

7 kwietnia 2012 powrócił do Mali, deklarując że jego pierwszym celem będzie powołanie nowych instytucji państwowych w celu rozwiązania sytuacji na północy kraju[5][4]. 12 kwietnia 2012 został oficjalnie zaprzysiężony na stanowisku tymczasowego prezydenta kraju[6][7]. 21 maja 2012 w wyniku ataku demonstrantów na pałac prezydencki w Bamako, Dioncounda został pobity do nieprzytomności i z urazami głowy trafił do szpitala. Trzech atakujących zostało zabitych przez jego ochronę[8].

Przypisy

  1. Jako Przewodniczący Narodowego Komitetu na rzecz Przywrócenia Demokracji i Państwa.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Mali's new President Ibrahim Boubacar Keita sworn in (ang.). BBC News. [dostęp 2013-09-04].
  3. 3,0 3,1 Mali - Présidentielle 2012 : Dioncounda Traoré, favori malgré lui (fr.). jeuneafrique.com, 19 października 2011. [dostęp 2012-03-28].
  4. 4,0 4,1 Mali junta sees civilian government "in days" (ang.). Reuters, 7 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-08].
  5. 5,0 5,1 Mali junta says power transfer 'within days' (ang.). aljazeera.com, 7 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-08].
  6. New Mali leader Dioncounda Traore warns rebels of war (ang.). BBC News, 12 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-15].
  7. Interim Mali leader promises vote, anti-rebel fight (ang.). Reuters, 12 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-15].
  8. Prezydent Mali pobity do nieprzytomności przez demonstrantów (pol.). wp.pl, 22 kwietnia 2012. [dostęp 2012-05-2w].