Algier
| Algier مدينة الجزائر |
|||
Algier |
|||
|
|||
| Państwo | |||
| Wilajet | Algier | ||
| Powierzchnia | 273 km² | ||
| Wysokość | 424 m n.p.m. | ||
| Populacja (2005) • liczba ludności • gęstość |
2 988 145[1][2] 5560 os./km² |
||
| Kod pocztowy | 16000-16132 | ||
| Podział miasta | 7 dzielnic, 33 gminy | ||
Algier (fr. Alger, arab. مدينة الجزائر [Madinat al-Dżaza'ir]) – stolica Algierii. Miasto leży w obszernej zatoce nad Morzem Śródziemnym, 800 km od Marsylii. Nad miastem wznoszą się wzgórza do wysokości 400 m n.p.m. Algier jest centrum gospodarczym, kulturalnym i głównym portem kraju, a także najważniejszym ośrodkiem naukowym.
Spis treści |
Położenie [edytuj]
Miasto leży na stokach Sahelu rozciągających się wzdłuż zatoki Algierskiej.
Gospodarka [edytuj]
- przemysł: włókienniczy, rafineria ropy naftowej (rurociąg ze złoża Bani Mansur), montownie samochodów, przemysł nawozów sztucznych, cementowy, papierniczy, spożywczy, metalowy.
Posiada największy port handlowy kraju.
Transport [edytuj]
Metro w Algierze jest jedynym obok kairskiego na kontynencie Afrykańskim.
Historia [edytuj]
W starożytności nosił nazwę Icosium. Algier został zbudowany na ruinach rzymskiego miasta zburzonego w VII wieku, po zdobyciu przez Arabów. Na początku XVI w dostało się w ręce tureckich korsarzy i odtąd przez długi czas było głównym ośrodkiem korsarstwa i rabunku. Po 1492 w Algierze zaczęli osiedlać się moryskowie z Grenady. W XVII w ludność miasta dochodziła do 100 tys. W roku 1518 miasto stało się częścią Imperium osmańskiego. W 1541 Karol V usiłował zdobyć Algier, w XVII w Francuzi dwukrotnie bombardowali miasto, jednak bez skutku. Zdobyli je dopiero w 1830, po zaciętych walkach, które trwały 20 dni.
Od czerwca 1941 roku w mieście miała siedzibę tzw. "Agencji Afryka" - siatka szpiegowska działająca w czasie II wojny światowej na terenie północno-zachodniej Afryki utworzona przez majora polskiego wywiadu Mieczysława Słowikowskiego. Informacje przez nią pozyskane przyczyniły się do sukcesu angielsko-amerykańskiego desantu na Afrykę znanej jako operacja Torch.[3] Od czerwca 1943 do sierpnia 1944) Algier stał się stolicą Wolnej Francji i siedzibą tymczasowego rządu Charles'a de Gaulle'a.
W latach 1954-62 miasto było jednym z głównych ośrodków algierskiego ruchu wyzwoleńczego. Po uzyskaniu niepodległości przez Algierię w 1962, Algier został jej stolicą.
Zabytki i turystyka [edytuj]
- Wielki Meczet (XI-XVII wiek) z minaretem z XIV wieku
- cytadela (kasba) wzniesiona przez Turków w XVI wieku
- meczety
- Sidi Abdarrahmana
- Dżami el-Dżabib
- Ali Bechine (1622)
- pałac Gubernatora
- pałac d'Archeveche
- katolicka katedra św. Filipa z XIX wieku zbudowana na ruinach meczetu Hassana
- synagoga z 1865 roku
- kościół pielgrzymkowy Notre-Dame-d'Afrique (1872, oddalony 4 km na północny zachód od miasta)
Opis miasta z encyklopedii Ultima Thule wydanej w 1927 roku [edytuj]
- tekst o znaczeniu historycznym, przytoczony jako ciekawostka
- Miasto posiada piękny port z dwoma długimi kamiennymi groblami. Główną ulicą jest wspaniały Boulevard de la Republique. Miasto jest siedzibą gen. gubernatora, ma akademię wojskową, dwa uniwersytety: francuski i arabski, bibliotekę publiczną, obserwatorium astronomiczne różne towarzystwa naukowe itd. Algier jest ważnym punktem handlowym, łączą się w nim linie kolejowe z Oranu i Konstantyny oraz wiele dróg z wewnątrz kraju. Parowce łączą Algier z Marsylią, Alicante i Walencją. Ważna stacja węglowa. Wywóz wina, zboża, bydła, wełny, oliwy, tytoniu, rudy, kory korkowej oraz trawy halfa. Stacja klimatyczna uczęszczana przez chorych na płuca, 206595 mieszkańców (1921), z czego 2/3 Europejczyków.
Miasta partnerskie [edytuj]
Al-Ujun
Amman
Amsterdam
Barcelona
Berlin
Bordeaux
Buenos Aires
Dakar
Dubaj
Genewa
Izmir
Kair
Londyn
Montreal
Moskwa
Paryż
Pekin
Rabat
Rzym
São Paulo
Santiago
Surakarta
Sofia
Szanghaj
Trypolis
Tunis
Tyr
Przypisy
- ↑ Population of the city proper accoding to the 2008 census (via (ang.). Citypopulation.de. [dostęp 2010-06-27]. [zarchiwizowane z adresu 15 czerwca 2010].
- ↑ UN World Urbanization Prospects (ang.). Esa.un.org. [dostęp 2010-06-27].
- ↑ Mieczysław Słowikowski, "Codename Rygor: The Spy Behind the Allied Victory in North Africa", Dialogue 2010, ISBN 1-906447-08-X
Bibliografia [edytuj]
- Encyklopedia Audiowizualna Britannica – Geografia I – ISBN 978-83-60563-07-6
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||

