Algier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Panorama Algieru
Algier
مدينة الجزائر
Algier
Algier
Herb
Herb Algieru
Państwo  Algieria
Wilajet Algier
Powierzchnia 273 km²
Wysokość 424 m n.p.m.
Populacja (2005)
• liczba ludności
• gęstość

2 988 145[1][2]
5560 os./km²
Kod pocztowy 16000-16132
Podział miasta 7 dzielnic, 33 gminy
Położenie na mapie Algierii
Mapa lokalizacyjna Algierii
Algier
Algier
Ziemia 36°47′N 3°04′E/36,783333 3,066667Na mapach: 36°47′N 3°04′E/36,783333 3,066667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Algier w Wikisłowniku
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach

Algier (fr. Alger, arab. مدينة الجزائر [Madinat al-Dżaza'ir]) – stolica Algierii. Miasto leży w obszernej zatoce nad Morzem Śródziemnym, 800 km od Marsylii. Nad miastem wznoszą się wzgórza do wysokości 400 m n.p.m. Algier jest centrum gospodarczym, kulturalnym i głównym portem kraju, a także najważniejszym ośrodkiem naukowym.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miasto leży na stokach Sahelu rozciągających się wzdłuż zatoki Algierskiej.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

  • przemysł: włókienniczy, rafineria ropy naftowej (rurociąg ze złoża Bani Mansur), montownie samochodów, przemysł nawozów sztucznych, cementowy, papierniczy, spożywczy, metalowy.

Posiada największy port handlowy kraju.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Metro w Algierze jest jedynym obok kairskiego na kontynencie afrykańskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W starożytności nosił nazwę Icosium. Algier został zbudowany na ruinach rzymskiego miasta zburzonego w VII wieku, po zdobyciu przez Arabów. Na początku XVI w dostało się w ręce tureckich korsarzy i odtąd przez długi czas było głównym ośrodkiem korsarstwa i rabunku. Po 1492 w Algierze zaczęli osiedlać się moryskowie z Grenady. W XVII w ludność miasta dochodziła do 100 tys. W roku 1518 miasto stało się częścią Imperium osmańskiego. W 1541 Karol V usiłował zdobyć Algier, w XVII w Francuzi dwukrotnie bombardowali miasto, jednak bez skutku. Zdobyli je dopiero w 1830, po zaciętych walkach, które trwały 20 dni.

Information icon.svg Osobny artykuł: Agencja Afryka.

Od czerwca 1941 roku w mieście miała siedzibę tzw. "Agencji Afryka" - siatka szpiegowska działająca w czasie II wojny światowej na terenie północno-zachodniej Afryki utworzona przez majora polskiego wywiadu Mieczysława Słowikowskiego. Informacje przez nią pozyskane przyczyniły się do sukcesu angielsko-amerykańskiego desantu na Afrykę znanej jako operacja Torch.[3] Od czerwca 1943 do sierpnia 1944) Algier stał się stolicą Wolnej Francji i siedzibą tymczasowego rządu Charles'a de Gaulle'a.

W latach 1954-62 miasto było jednym z głównych ośrodków algierskiego ruchu wyzwoleńczego. Po uzyskaniu niepodległości przez Algierię w 1962, Algier został jej stolicą.

Zabytki i turystyka[edytuj | edytuj kod]

  • Wielki Meczet (XI-XVII wiek) z minaretem z XIV wieku
  • cytadela (kasba) wzniesiona przez Turków w XVI wieku
  • meczety
    • Sidi Abdarrahmana
    • Dżami el-Dżabib
    • Ali Bechine (1622)
  • pałac Gubernatora
  • pałac d'Archeveche
  • katolicka katedra św. Filipa z XIX wieku zbudowana na ruinach meczetu Hassana
  • synagoga z 1865 roku
  • kościół pielgrzymkowy Notre-Dame-d'Afrique (1872, oddalony 4 km na północny zachód od miasta)
  • Muzeum Bardo
  • Pomnik Męczenników Rewolucji – zbudowany w 1982 przez Mariana Koniecznego na jednym ze wzgórz, betonowy monument o wysokości 100 m[4]

Opis miasta z encyklopedii Ultima Thule wydanej w 1927 roku[edytuj | edytuj kod]

tekst o znaczeniu historycznym, przytoczony jako ciekawostka
Miasto posiada piękny port z dwoma długimi kamiennymi groblami. Główną ulicą jest wspaniały Boulevard de la Republique. Miasto jest siedzibą gen. gubernatora, ma akademię wojskową, dwa uniwersytety: francuski i arabski, bibliotekę publiczną, obserwatorium astronomiczne różne towarzystwa naukowe itd. Algier jest ważnym punktem handlowym, łączą się w nim linie kolejowe z Oranu i Konstantyny oraz wiele dróg z wewnątrz kraju. Parowce łączą Algier z Marsylią, Alicante i Walencją. Ważna stacja węglowa. Wywóz wina, zboża, bydła, wełny, oliwy, tytoniu, rudy, kory korkowej oraz trawy halfa. Stacja klimatyczna uczęszczana przez chorych na płuca, 206595 mieszkańców (1921), z czego 2/3 Europejczyków.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Population of the city proper accoding to the 2008 census (via (ang.). Citypopulation.de. [dostęp 2010-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu 15 czerwca 2010].
  2. UN World Urbanization Prospects (ang.). Esa.un.org. [dostęp 2010-06-27].
  3. Mieczysław Słowikowski, "Codename Rygor: The Spy Behind the Allied Victory in North Africa", Dialogue 2010, ISBN 1-906447-08-X
  4. Monika Witkowska: Algieria: Kraj gościnnych ludzi (pol.). 2013. [dostęp 2013-05-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]