Dmitrij Dochturow
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dmitrij Dochturow Дмитрий Сергеевич Дохтуров |
|
Portret pędzla George'a Dawe'a (1823-25) |
|
| generał piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia | 26 października 1756 Krutoje |
| Data i miejsce śmierci | 26 listopada 1816 Moskwa |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1781 - 1816 |
| Siły zbrojne | Armia Imperium Rosyjskiego |
| Jednostki | Lejb-Gwardyjski Semenowski Pułk |
| Główne wojny i bitwy | Wojna rosyjsko-szwedzka (1788-1790), III koalicja antyfrancuska, IV koalicja antyfrancuska, Inwazja na Rosję (1812), VI koalicja antyfrancuska, 100 dni Napoleona |
Dmitrij Sergiejewicz Dochturow (ros. Дмитрий Сергеевич Дохтуров; transliteracja: Dmitrij Sergeevič Dohturov; ur. 26 października 1756 w Krutoje, obwód tulski; zm. 14 listopada/26 listopada 1816 w Moskwie) generał carskiej armii rosyjskiej, uczestnik wojen napoleońskich.
Był jednym z rosyjskich dowódców lewego skrzydła podczas bitwy pod Austerlitz. Brał również udział w bitwach pod Gołymiem, Eylau i pod Frydlandem. W 1810 został generałem piechoty. W bitwie pod Borodino (1812) dowodził rosyjskim Centrum a po śmierci Piotra Bagrationa objął dowództwo nad lewym skrzydłem sił rosyjskich.