Dmitrij Dochturow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dmitrij Dochturow
Дмитрий Сергеевич Дохтуров
Portret pędzla George'a Dawe'a (1823-25)
Portret pędzla George'a Dawe'a (1823-25)
generał piechoty
Data i miejsce urodzenia 26 października 1756
Krutoje
Data i miejsce śmierci 26 listopada 1816
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1781 - 1816
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Jednostki Lejb-Gwardyjski Semenowski Pułk
Główne wojny i bitwy Wojna rosyjsko-szwedzka (1788-1790), III koalicja antyfrancuska, IV koalicja antyfrancuska, Inwazja na Rosję (1812), VI koalicja antyfrancuska, 100 dni Napoleona
Odznaczenia
Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – II klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Czerwonego Orła

Dmitrij Sergiejewicz Dochturow (ros. Дмитрий Сергеевич Дохтуров; transliteracja: Dmitrij Sergeevič Dohturov; ur. 26 października 1756 w Krutoje, obwód tulski; zm. 14 listopada/26 listopada 1816 w Moskwie) generał carskiej armii rosyjskiej, uczestnik wojen napoleońskich.

Od 1781 porucznik, od 1784 kapitan-porucznik, od 1788 kapitan. Brał udział w wojnie ze Szwecją 1788-1790, dwukrotnie ranny. Od 1795 pułkownik, od 1797 generał-major. Był jednym z rosyjskich dowódców lewego skrzydła podczas bitwy pod Austerlitz. Brał również udział w bitwach pod Gołymiem, Eylau i pod Frydlandem. W 1810 został generałem piechoty. W bitwie pod Borodino (1812) dowodził rosyjskim Centrum a po śmierci Piotra Bagrationa objął dowództwo nad lewym skrzydłem sił rosyjskich.