Dzwonek rozpierzchły
| Dzwonek rozpierzchły | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | dzwonkowate |
| Rodzaj | dzwonek |
| Gatunek | dzwonek rozpierzchły |
| Nazwa systematyczna | |
| Campanula patula L. Sp.Pl.163 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Dzwonek rozpierzchły (Campanula patula L.) – gatunek rośliny z rodziny dzwonkowatych (Campanulaceae). Występuje w środkowej Europie oraz na części obszaru Azji (Syberia, Iran, Turcja)[2]. W Polsce jest pospolity na całym obszarze.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Wzniesiona lub podnosząca się, u dołu krótko owłosiona, czterograniasta. W obrębie kwiatostanu rozgałęziona, obła i w dolnej części owłosiona. Dorasta do 30–60 cm,
- Liście
- Dolne podłużnie łopatkowate i karbowane, zwężające się w ogonek, łodygowe lancetowate, siedzące. W części kwiatostanowej liści przechodzą w lancetowate lub równowąskie podsadki.
- Kwiaty
- Promieniste, niebieskoliliowe, rzadko białe, o rozpostartych ząbkach, o długości 1,2–2,5 cm. Podczas słonecznej pogody są wzniesione, w nocy i podczas deszczu pochylone. Kielich 5- działkowy, nagi lub owłosiony. Lejkowata korona długości około 2 cm, z ciemniejszymi nerwami, 5 pręcików o jajowato rozszerzonych w dolnej części nitkach, 1 słupek z trójłatkowym znamieniem.
- Owoce
- Torebka otwierająca się 3 otworkami w górnej części. Otworki te przykryte są klapkami, które zamykają się w czasie deszczu. Nasiona małe i błyszczące.
- Korzeń
- Biały, wrzecionowaty.
[edytuj] Ekologia
Siedlisko: łąki, polany, widne lasy i parki na glebach gliniasto-piaszczystych. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Arrhenatherion[3].
[edytuj] Biologia
Roślina jednoroczna lub dwuletnia, rzadko bylina. Kwitnie od maja do lipca. Kwiaty są przedprątne i posiadają specjalny mechanizm zapobiegający samozapyleniu. W młodych kwiatach stulonych w pąk, dojrzewające już pylniki wysypują pyłek na płatki korony pokryte drobnymi włoskami, po czym nitki pręcików kurczą się opadając wraz z pylnikami na dno kwiatowe. Następnie dojrzewa słupek i rozchylają się płatki korony. Wtedy może nastąpić zapylenie krzyżowe pyłkiem przyniesionym przez owady z innego kwiatu dzwonka. Gdyby jednak z jakichś powodów nie nastąpiło zapylenie krzyżowe, roślina zapewnia sobie możliwość samozapylenia – w ostatniej fazie rozwoju kwiatów znamiona słupka ślimakowato wydłużają się dotykając włosków na płatkach, gdzie jeszcze może znajdować się pyłek.
Liczba chromosomów 2n=20.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-14].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-07-20].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
[edytuj] Bibliografia
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- František Činčura, Viera Feráková, Jozef Májovský, Ladislav Šomšák, Ján Záborský: Pospolite rośliny środkowej Europy. Jindřich Krejča, Magdaléna Záborská (ilustracje). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1990. ISBN 83-09-01473-2.
