Edward Dziewoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Dziewoński
Edward Dziewoński
Data
i miejsce urodzenia
16 grudnia 1916
Moskwa,  Imperium Rosyjskie
Data
i miejsce śmierci
17 sierpnia 2002
Warszawa,  Polska
Zawód aktor, reżyser, satyryk
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złota Oznaka Honorowa Towarzystwa Polonia Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Edward Dziewoński w Wikicytatach

Edward Dziewoński, Dudek (ur. 16 grudnia 1916 w Moskwie, zm. 17 sierpnia 2002 w Warszawie) – polski aktor, reżyser, satyryk, syn aktora Janusza Dziewońskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Przed wojną ukończył Wydział Aktorski w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej (PIST). Dyplom otrzymał po wojnie w 1945 (Łódź). Zadebiutował w łódzkim Teatrze Syrena (1945). W 1947 zagrał w drugiej wersji filmu Zakazane piosenki. Był twórcą i szefem działającego w latach 1965-1975 kabaretu Dudek. Występował również w telewizyjnym Kabarecie Starszych Panów (kreował m.in. postać Dosmucacza, operatywnego Kuszelasa, czy frywolnego sędziego Kocia), w Kabarecie Szpak i w Kabarecie Wagabunda.

W swym dorobku aktorskim zgromadził 31 ról filmowych. W filmie zagrał po raz ostatni w Strasznym śnie Dzidziusia Górkiewicza (1993). Jako aktor dramatyczny występował w Warszawie w teatrach: Narodowym, Ateneum, Współczesnym, Komedia, Ludowym oraz w Teatrze Kwadrat, którego był założycielem i dyrektorem artystycznym.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Grób Edwarda Dziewońskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
Tablica upamiętniająca aktora Edwarda Dziewońskiego na kamienicy przy ul. Wareckiej 11 w Warszawie, gdzie mieszkał w latach 1975-2002

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Autobiografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Dziewoński, "W życiu jak w teatrze", Wyd. Czytelnik, Warszawa 1987 (wyd. I) / 1989 (wyd. II), ISBN 83-07-02306-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Roman Dziewoński, "Sęk z Dudkiem", Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7255-390-4
  • Roman Dziewoński, Piotr Dziewoński, Dożylnie o Dudku – Edwardzie Dziewońskim, Wyd. Świat Książki, Warszawa 2007, ISBN 978-83-247-0749-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]