Edward Windsor, książę Kentu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edward Windsor
Jego Królewska Wysokość
HRH Duke of Kent.jpg
Książę Edward (2007)
Coat of Arms of George, Duke of Kent.svg
Książę Kentu
Poprzednik Jerzy Windsor
Dane biograficzne
Dynastia Windsorowie
(Wettynowie – Saksonia-Coburg-Gotha)
Urodziny 9 października 1935
w Londynie
Ojciec Jerzy Windsor
Matka Marina
Żona Katherine Worsley
Rodzeństwo Aleksandra, Michał
Dzieci George, Helen, Nicholas
Odznaczenia
Order Podwiązki (Wielka Brytania) Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Rycerz Krzyża Wielkiego Królewskiego Orderu Wiktorii (Wielka Brytania) King George VI Coronation Medal Medal Koronacji Elżbiety II (Wielka Brytania) Queen Elizabeth II Silver Jubilee Medal Queen Elizabeth II Golden Jubilee Medal Queen Elizabeth II Diamond Jubilee Medal Order Domowy św. Jerzego i św. Konstantyna I klasy (Grecja) Wielka Wstęga Orderu Odrodzenia (Jordania) Odznaka Kanadyjskich Sił Zbrojnych Wielki Komandor Orderu Gwiazdy Afryki (Liberia) Order Tri Shakti Patta I klasy (Nepal) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP Królewski Order Karola XIII (Szwecja) Medal UNFICYP (ONZ)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Brytyjska rodzina królewska
Badge of the House of Windsor.svg

JKM królowa Elżbieta II i JKW książę Edynburga


Edward George Nicholas Patrick Windsor (ur. 9 października 1935 w Londynie) – książę Kentu, członek brytyjskiej rodziny królewskiej, wielki mistrz Zjednoczonej Wielkiej Loży Anglii.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jest synem księcia Jerzego (czwartego syna króla Jerzego V) i Mariny (wnuczki króla Grecji Jerzego I). Jako wnukowi brytyjskiego monarchy w męskiej linii przysługują mu tytuły „Księcia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej” oraz „Jego Królewskiej Wysokości”.

Uczęszczał do Eton College oraz szwajcarskiego Instytutu Le Rosey. W sierpniu 1942 jego ojciec zginął w katastrofie lotniczej w Szkocji. Odziedziczył wówczas tytuł księcia Kentu i od młodego wieku przypadły mu liczne obowiązki związane z przynależnością do rodziny królewskiej. W 1952 uczestniczył w uroczystym pogrzebie stryja, króla Jerzego VI, a rok później w koronacji kuzynki Elżbiety II, której składał hołd po księciu Filipie i księciu Henryku.

W 1955 ukończył Akademię Wojskową w Sandhurst (m.in. z dyplomem tłumacza języka francuskiego). Służył w wojsku do 1976, m.in. w Hongkongu i na Cyprze, dochodząc do stopnia podpułkownika. Później uzyskał awans na generała (1983) i marszałka polnego (1993). Reprezentował królową Elżbietę na uroczystościach ogłoszenia niepodległości kilku dawnych kolonii brytyjskich – Sierra Leone, Ugandy, Gujany, Gambii. Do 2001 pełnił funkcję specjalnego przedstawiciela ds. handlu międzynarodowego (zastąpił go książę Andrzej). Był również radcą stanu. Z licznych funkcji honorowych księcia Edwarda można wymienić godność kanclerza University of Surrey oraz prezydenturę All England Lawn Tennis and Croquet Club. Na czele tego klubu, organizatora tenisowego Wimbledonu, zastąpił matkę. Wręcza co roku trofeum zwycięzcy gry pojedynczej mężczyzn. Książę nosi także tytuły wolnomularskie, został odznaczony m.in. Orderem Podwiązki.

8 czerwca 1961 poślubił Katherine Worsley, z którą ma troje dzieci: George'a (ur. 26 czerwca 1962), Helen (ur. 28 kwietnia 1964) i Nicholasa (ur. 25 lipca 1970). Księżna Kentu przeszła w 1994 na katolicyzm, ale zgodnie z przepisami dynastycznymi nie pozbawiło to księcia prawa dziedziczenia tronu brytyjskiego (żona zmieniła wyznanie po ślubie). W linii sukcesji tronu brytyjskiego zajmuje (w czerwcu 2006) 32. miejsce – za dziećmi lady Róży Gilman (młodszej córki księcia Gloucester), a przed swoimi wnuczkami Mariną-Charlotte i Amelią (córkami George'a) oraz córką Helen. Z linii sukcesji wyłączeni zostali synowie księcia Edwarda – George ożenił się z katoliczką, a Nicholas sam przeszedł na katolicyzm.

Odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1997)[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]