Edward Windsor, książę Kentu
| Edward Windsor Jego Królewska Wysokość |
|
Książę Edward (2007) |
|
| Książę Kentu | |
| Poprzednik | Jerzy Windsor |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Windsorowie (Wettynowie – Saksonia-Coburg-Gotha) |
| Urodzony | 9 października 1935 w Londynie |
| Ojciec | Jerzy Windsor |
| Matka | Marina |
| Żona | Katherine Worsley |
| Rodzeństwo | Aleksandra, Michał |
| Dzieci | George, Helen, Nicholas |
| Odznaczenia | |
|
|
|
JKM królowa Elżbieta II i JKW książę Edynburga
|
Edward George Nicholas Patrick Windsor (ur. 9 października 1935 w Londynie) – książę Kentu, członek brytyjskiej rodziny królewskiej, wielki mistrz Zjednoczonej Wielkiej Loży Anglii.
Biografia [edytuj]
Jest synem księcia Jerzego (czwartego syna króla Jerzego V) i Mariny (wnuczki króla Grecji Jerzego I). Jako wnukowi brytyjskiego monarchy w męskiej linii przysługują mu tytuły „Księcia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej” oraz „Jego Królewskiej Wysokości”.
Uczęszczał do Eton College oraz szwajcarskiego Instytutu Le Rosey. W sierpniu 1942 jego ojciec zginął w katastrofie lotniczej w Szkocji. Odziedziczył wówczas tytuł księcia Kentu i od młodego wieku przypadły mu liczne obowiązki związane z przynależnością do rodziny królewskiej. W 1952 uczestniczył w uroczystym pogrzebie stryja, króla Jerzego VI, a rok później w koronacji kuzynki Elżbiety II, której składał hołd po księciu Filipie i księciu Henryku.
W 1955 ukończył Akademię Wojskową w Sandhurst (m.in. z dyplomem tłumacza języka francuskiego). Służył w wojsku do 1976, m.in. w Hongkongu i na Cyprze, dochodząc do stopnia podpułkownika. Później uzyskał awans na generała (1983) i marszałka polnego (1993). Reprezentował królową Elżbietę na uroczystościach ogłoszenia niepodległości kilku dawnych kolonii brytyjskich – Sierra Leone, Ugandy, Gujany, Gambii. Do 2001 pełnił funkcję specjalnego przedstawiciela ds. handlu międzynarodowego (zastąpił go książę Andrzej). Był również radcą stanu. Z licznych funkcji honorowych księcia Edwarda można wymienić godność kanclerza University of Surrey oraz prezydenturę All England Lawn Tennis and Croquet Club. Na czele tego klubu, organizatora tenisowego Wimbledonu, zastąpił matkę. Wręcza co roku trofeum zwycięzcy gry pojedynczej mężczyzn. Książę nosi także tytuły wolnomularskie, został odznaczony m.in. Orderem Podwiązki.
8 czerwca 1961 poślubił Katherine Worsley, z którą ma troje dzieci: George'a (ur. 26 czerwca 1962), Helen (ur. 28 kwietnia 1964) i Nicholasa (ur. 25 lipca 1970). Księżna Kentu przeszła w 1994 na katolicyzm, ale zgodnie z przepisami dynastycznymi nie pozbawiło to księcia prawa dziedziczenia tronu brytyjskiego (żona zmieniła wyznanie po ślubie). W linii sukcesji tronu brytyjskiego zajmuje (w czerwcu 2006) 23. miejsce – za lady Różą Gilman (młodszą córką księcia Gloucester), a przed swoimi wnuczkami Mariną-Charlotte i Amelią (córkami George'a) oraz córką Helen. Z linii sukcesji wyłączeni zostali synowie księcia Edwarda – George ożenił się z katoliczką, a Nicholas sam przeszedł na katolicyzm.
Odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1997)[1].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- The Official Website of the British Monarchy – The Duke of Kent (ang.) [dostęp 2012-12-12]
- Windsorowie
- Brytyjscy marszałkowie lotnictwa
- Brytyjscy marszałkowie polni
- Odznaczeni Królewskim Orderem Wiktorii
- Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej
- Odznaczeni Orderem Karola XIII
- Odznaczeni Orderem Podwiązki
- Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego
- Odznaczeni Orderem Świętego Olafa
- Członkowie Royal Society
- Brytyjscy wolnomularze
- Urodzeni w 1935