Elżbieta Hohenzollern (1358-1411)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Elżbieta Norymberska
królowa rzymska
Ruprecht i Elżbieta
Królowa rzymska (Niemiec)
Okres panowania od 1400
do 1410
Żona Ruprecht z Palatynatu
Poprzedniczka Zofia Bawarska
Następczyni Barbara Cylejska
Dane biograficzne
Dynastia Hohenzollernowie
Urodzona 1358
Zmarła 26 lipca 1411
Heidelberg
Ojciec Fryderyk V
Matka Elżbieta Wettyn
Mąż Ruprecht z Palatynatu
Dzieci Ruprecht Pipan
Małgorzata
Fryderyk
Ludwik III Wittelsbach
Agnieszka
Elżbieta
Jan
Stefan
Otto

Elżbieta Hohenzollern, Elżbieta Norymberska (ur. 1358, zm. 26 lipca 1411 w Heidelbergu) – królowa Niemiec, córka burgrabiego Norymbergi Fryderyka V Hohenzollerna i Elżbiety, córki margrabiego Miśni Fryderyka II Poważnego.

27 czerwca 1374 poślubiła Ruprechta z Palatynatu (5 maja 1352 - 18 maja 1410), syna hrabiego palatyna Renu Ruprechta II i Beatrycze, córki króla Sycylii Piotra II. Ruprecht i Elżbieta mieli razem sześciu synów i trzy córki:

Jej mąż został w 1398 elektorem Palatynatu. W 1400 został wybrany na króla Niemiec. Elżbieta została u jego boku królową. Ruprecht zmarł nie uzyskawszy korony cesarskiej w 1410. Elżbieta przeżyła go tylko o rok. Zmarła w 1411 w Heidelbergu.

Poprzednik
Zofia Bawarska
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Królowa rzymska (Niemiec)
1400-1410
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Następca
Barbara Cylejska