El País
| El País | |
|---|---|
| El periódico global en español | |
 |
|
| Częstotliwość | dziennik |
| Kraj | Hiszpania |
| Pierwsze wydanie | 4 maja 1976 |
| Redaktor naczelny | Javier Moreno |
| Średni nakład | 400 000 egz. |
| Format | 41 × 28 cm |
| Liczba stron | 98 |
| ISSN | 1134-6582 Barcelona 1576-3765 Madryt 1134-6582 Barcelona 1576-3765 |
| Strona internetowa czasopisma | |
El País (hiszp. kraj) − poranny dziennik hiszpański, wydawany od 4 maja 1976 w Madrycie, od 1982 także w Barcelonie. Jest własnością konglomeratu Grupo Prisa[1]. Sam siebie określa jako "Niezależna gazeta codzienna" (hiszp. Diario independiente de la mañana). Posiada on oddziały w głównych miastach Hiszpanii, które tworzą lokalne edycje. Jest to obecnie największy dziennik w Hiszpanii, o nakładzie ok. 400 tys. egz. (niedzielne wydanie osiąga ponad 1 mln).
Został założony zaraz po śmierci Francisco Franco, jako organ sił reformatorskich, propagujących idee demokracji i parlamentaryzmu. W 1989 roku podjął współpracę z włoską gazetą La Repubblica i francuską Le Monde. Politycznie jest związany z socjaldemokratyczną Hiszpańską Socjalistyczną Partią Robotniczą.
Znany jest z licznych publikacji na temat nastrojów w Europie, znacznej ilości wiadomości ze świata, kultury i ekonomii. El País charakteryzuje się również wyważoną proporcją estetyki do treści. Strony są podzielone na 5 kolumn, zaś w gazecie istnieje jasny podział gatunków prasowych.
Historia [edytuj]
El País został założony przez José Ortega Spottorno i wyszedł na światło dzienne 4 maja 1976 roku, 6 miesięcy po śmierci dyktatora Francisco Franco, na początku przemian w Hiszpanii. Pojawienie się nowego dziennika na rynku spowodowało rewolucję na krajowym rynku medialnym. Gazeta stała się głównym orędownikiem przemian demokratycznych i proeuropejskiej orientacji polityki hiszpańskiej, podczas gdy pozostałe dzienniki ciągle zmieniały swoje poglądy. El País zajął swoistą niszę na rynku - stał się dziennikiem Hiszpanii demokratycznej i antyfrankistowskiej. Jego pierwszym redaktorem naczelnym był sprawujący tę funkcję do 1988 roku Juan Luis Cebrián.
W czasie wojskowego zamachu stanu 23 lutego 1981, nazywanego często 23-F, którego inicjatorem był Antonio Tejero, a którego przyczyną była legalizacja w Hiszpanii partii komunistycznej, El País wypuścił na ulice specjalną edycje swego pisma, zatytułowaną "El País z Konstytucją" (hiszp. El País, con la Constitución). Było to pierwsze źródło pisane, które poinformowało o tych wydarzeniach.
W połowie lat dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku, El País był drugim czasopismem w Hiszpanii, które zaoferowało swym czytelnikom edycję elektroniczną, dostępną w sieci Internet.
W obronie Dąbrowszczaków [edytuj]
9 marca 2007 roku gazeta wydrukowała artykuł "Polska odrzuca Brygady Międzynarodowe", w którym oskarżyła Polskę o zamiar odebrania emerytur ochotnikom z Brygad Międzynarodowych (chodziło o polską ustawę dezubekizacyjną). Dotyczył on Dąbrowszczaków, którzy brali udział w hiszpańskiej wojnie domowej po stronie przeciwników generała Franco. Artykuł ten spowodował napływ listów protestacyjnych do ambasady RP w Madrycie. 15 marca ukazały się w gazecie wyjaśnienia attache Moniki Domańskiej, w których zdementowała, że odbierane są świadczenia za przynależność do Brygad, a jedynie dla osób, które pracowały dla UB i zajmowały się zwalczaniem polskiego podziemia niepodległościowego.
Przypisy
- ↑ Wydawca El Pais ma poważne kłopoty finansowe (pol.). Forsal.pl, 25 lutego 2010.
