Elba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elba
Elba
Kontynent Europa
Państwo  Włochy
Akwen Morze Tyrreńskie
Powierzchnia 223,5 km²
Populacja (2007)
 • liczba ludności
 • gęstość

31 084
138 os./km²
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Elba
Elba
Ziemia 42°46′19,99″N 10°16′47,17″E/42,772220 10,279770Na mapach: 42°46′19,99″N 10°16′47,17″E/42,772220 10,279770
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wyspy. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.

Elba – trzecia co do wielkości włoska wyspa, położona na Morzu Tyrreńskim, między Półwyspem Apenińskim a Korsyką. Największa z Archipelagu Wysp Toskańskich.

Od portu Piombino we Włoszech oddziela ją cieśnina o tej samej nazwie, o szerokości 12 km.

Wyspa posiada starszą historię od starożytnego Rzymu. Należała do Etrusków, Kartagińczyków, Rzymian. Po X wieku władała nią Piza, Piombino (w XVI w. niezależne państwo), Florencja, Hiszpania, Królestwo Neapolu, Królestwo Etrurii, od początku XIX wieku Francja. Już w VI wieku p.n.e. na wschodnim wybrzeżu (obecna miejscowość Cape Colomita) wydobywano rudę żelaza (kopalnię tę zamknięto dopiero w 1984).

Jest częścią prowincji Livorno w regionie toskańskim, podzielona na osiem gmin:

Powierzchnia: 223,5 km² (długość: 29 km, szerokość: 19 km)

Najwyższy szczyt: Monte Cappane (1019 m n.p.m.; kolejka gondolowa)

3 maja 1814 na Elbę zesłany został Napoleon Bonaparte, który przebywał na wyspie do lutego 1815 wraz z resztkami swoich oddziałów - 600 żołnierzami Gwardii Cesarskiej (w jej skład wchodziły batalion grenadierów i szwadron polskich lansjerów). Oddziały te stały się zalążkiem nowej armii napoleońskiej.

W czasie swojego pobytu Napoleon fundował nowe budowle, drogi i wodociągi, zmienił flagę i zreformował miejscowe podatki, zostawiając po sobie opinię dobrego gospodarza[1].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Andrzej Martynki "Wyspy Toskańskie", "Angora" nr 40, 2 października 2011