Elektrum
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Elektrum | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | stop złota, srebra (ponad 20%), z niewielką ilością miedzi oraz żelaza | ||
| Twardość w skali Mohsa | 2,5 | ||
| Przełam | haczykowaty | ||
| Układ krystalograficzny | regularny, rzadko sześcienny lub ośmiościenny | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | srebrzystobiały lub jasnożółty | ||
| Rysa | bladozłocista, połyskująca | ||
| Połysk | metaliczny | ||
Elektrum - minerał z grupy pierwiastków rodzimych będący stopem złota i srebra (ponad 20%), z niewielką ilością miedzi oraz żelaza.
Nazwa wywodzi się od bladożółtej barwy przypominającej bursztyn (łac. electrum = bursztyn).
Spis treści |
[edytuj] Właściwości
- Układ krystalograficzny: Krystalizuje on w układzie regularnym, rzadko sześciennym lub ośmiościennym
- Twardość: 2,5 w skali Mohsa.
- Rysa: bladozłocista i połyskująca.
- Barwa: srebrzystobiały lub jasnożółty
- Przełam: haczykowaty.
- Połysk: metaliczny
Minerał bardzo rzadki. Występuje w skupieniach zbitych oraz nieforemnych.
Złoto rodzime zawiera od 2 do 20% srebra, z tego powodu jest jaśniejsze, złoto bogate w domieszkę srebra (ok. 20%) - już przez Pliniusza było nazywane "elektrum".
[edytuj] Występowanie
Elektrum występuje w niektórych złożach hydrotermalnych.
Miejsca występowania: Rosja - Ałtaj, Ural ; Rumunia – Siedmiogród (Rosia Montana).
W Polsce śladowe ilości tego minerału stwierdzono w obrębie dolnośląskich, cechsztyńskich łupków miedzionośnych.
[edytuj] Zastosowanie
- jest rudą złota
- interesujący dla naukowców, jubilerów i kolekcjonerów.
