Elektrum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy minerału, naturalnego stopu złota i srebra. Zobacz też: elektrum – dawna nazwa bursztynu.
Elektrum
Moneta z VI wieku p.n.e. wykonana z elektrum
Moneta z VI wieku p.n.e. wykonana z elektrum
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny stop złota, srebra (ponad 20%), z niewielką ilością miedzi oraz żelaza
Twardość w skali Mohsa 2,5
Przełam haczykowaty
Układ krystalograficzny regularny, rzadko sześcienny lub ośmiościenny
Właściwości optyczne
Barwa srebrzystobiały lub jasnożółty
Rysa bladozłocista, połyskująca
Połysk metaliczny

Elektrum, elektronminerał z grupy pierwiastków rodzimych będący stopem złota i srebra (ponad 20%), z niewielką ilością miedzi oraz żelaza. Także otrzymywany sztucznie stop złota i srebra.[1]

Nazwa wywodzi się od bladożółtej barwy przypominającej bursztyn (łac. electrum, grec. ηλεκτρον (ēlektron)[1] - bursztyn).

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Minerał bardzo rzadki. Występuje w skupieniach zbitych oraz nieforemnych.

Złoto rodzime zawiera od 2 do 20% srebra, z tego powodu jest jaśniejsze, złoto bogate w domieszkę srebra (ok. 20%) – już przez Pliniusza było nazywane "elektrum".

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Elektrum występuje w niektórych złożach hydrotermalnych.

Miejsca występowania: RosjaAłtaj, Ural ; Rumunia – Siedmiogród (Rosia Montana).

W Polsce śladowe ilości tego minerału stwierdzono w obrębie dolnośląskich, cechsztyńskich łupków miedzionośnych.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • jest rudą złota
  • interesujący dla naukowców, jubilerów i kolekcjonerów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Elektron. Słownik wyrazów obcych PWN. [dostęp 2013-06-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons