Emmanuel Adebayor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Emmanuel Adebayor
Adebayor Man City.jpg
Imię i nazwisko Emmanuel Sheyi Adebayor
Data i miejsce
urodzenia
26 lutego 1984
Lomé, Togo 
Pseudonim Ade
Pozycja Napastnik
Wzrost 191 cm[1]
Masa ciała 82 kg[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Tottenham Hotspur
Numer 10
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1999–2003
2003–2006
2006–2009
2009–2012
2011
2011–2012
2012–
Metz
Monaco
Arsenal
Manchester City
Real Madryt (wyp.)
Tottenham Hotspur (wyp.)
Tottenham Hotspur
44 (15)
79 (18)
104 (46)
34 (15)
14 (5)
33 (17)
46 (16)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2000–  Togo 52 (22)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 11 maja 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 2 listopada 2013.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Emmanuel Adebayor w Wikicytatach Emmanuel Adebayor w Wikicytatach

Emmanuel Sheyi Adebayor (ur. 26 lutego 1984 w Lomé) – togijski piłkarz pochodzenia nigeryjskiego, występujący na pozycji napastnika w Tottenham Hotspur. Określany jako najbardziej obiecujący afrykański gracz od czasów Rogera Milli i George'a Weaha[2].

Swoją karierę rozpoczynał w zespole Sporting Club de Lomé. Następnie przeszedł do francuskiego FC Metz, gdzie przez pierwsze dwa lata grał w zespole rezerw. W 2001 roku stał się podstawowym graczem pierwszej drużyny Metz. Następnie, dwa lata później podpisał kontrakt z AS Monaco. Z zespołem tym dotarł w roku 2004 do finału Ligi Mistrzów, w którym nie zagrał a jego klub przegrał z FC Porto. W 2006 roku po kwalifikacjach do mundialu, w których zdobył 11 goli przeszedł do angielskiego Arsenalu. W klubie tym był podstawowym zawodnikiem i przez ponad trzy sezony rozegrał 143 mecze, w których strzelił 62 bramki, biorąc pod uwagę wszystkie rozgrywki. Z londyńskim klubem również dotarł do finału Ligi Mistrzów.

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Emmanuel Adebayor urodził się w roku 1984. Jego matka, Haija oraz ojciec pochodzą z Nigerii i są Jorubami. Wychowywał się w Kodjoviakope. W wieku 11 lat uczęszczał do szkoły piłkarskiej Centre de Developpement Sportif[3].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Francja[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę piłkarską rozpoczynał w roku 1997 w Sporting Club de Lomé[4]. W czasie gry w młodzieżowym turnieju we Szwecji został wypatrzony przez trenera FC Metz, Francisa De Taddeo[3] i po udanych testach został zawodnikiem tego klubu, w którym najpierw występował w drużynie U-17. W 2001 roku zadebiutował w pierwszej drużynie Metz w Ligue 1. W swoim pierwszym sezonie zagrał 9 razy i zdobył 2 gole, jednak klub z Metz spadł do Ligue 2. W kolejnym sezonie, na zapleczu Ligue 1, Adebayor zdobył 17 goli w 35 meczach. Wyczyn ten sprawił, że zainteresowały się nim takie kluby jak Arsenal czy Juventus, jednak Emmanuel Adebayor podpisał w 2003 roku kontrakt z AS Monaco. W klubie z księstwa był czołowym napastnikiem, pomógł drużynie w awansie do finału Ligi Mistrzów w 2004 roku. W sezonie 2004/2005 zdobył 9 goli w 34 meczach.

Arsenal[edytuj | edytuj kod]

Adebayor grający dla Arsenalu

13 stycznia 2006 podpisał kontrakt z Arsenalem, przyjmując koszulkę z numerem 25, należącą dawniej do idola Adebayora Nwankwo Kanu[2]. W klubie tym zadebiutował 4 lutego w spotkaniu Premier League z Birmingham City, w którym to po 21 minutach zdobył bramkę[5]. Szybko stał się podstawowym zawodnikiem Arsenalu i w czasie ponad trzech lat zagrał w tym klubie 143 razy, strzelając 62 bramki.

Manchester City[edytuj | edytuj kod]

14 lipca 2009 roku Arsenal zaakceptował ofertę kupna Adebayora za 25 milionów funtów Manchesteru City[6] i następnego dnia otrzymał on pozwolenie na pracę[7]. Piłkarz chciał zarabiać 170 tysięcy funtów tygodniowo, klub jednak nie zgadzał się na te żądania i Adebayor był już łączony z Manchesterem United[8]. 18 lipca podpisał on jednak kontrakt z Manchesterem City, wcześniej zainteresowani nim byli Chelsea Londyn i AC Milan[7]. W nowym klubie zadebiutował 15 sierpnia w ligowym meczu z Blackburn Rovers, w którym zdobył także bramkę. W następnych trzech ligowych meczach zdobył trzy bramki. We wrześniowym spotkaniu z Arsenalem kopnął Robina van Persie w twarz oraz cieszył się z bramki przed kibicami przeciwnika. Został za to ukarany zakazem gry w następnych trzech spotkaniach[9]. 1 października, po staraniach klubu, zawieszenie Adebayora zostało przerwane. Musiał jednak zapłacić 25 tysięcy funtów kary[10]. 25 stycznia 2011 Emanuel Adebayor został wypożyczony do Realu Madryt.

W sierpniu 2011 roku został wypożyczony do Tottenhamu Hotspur.[11][12]

Tottenham Hotspur[edytuj | edytuj kod]

Po dobrym sezonie 2011/2012 w zespole "Kogutów" (zdobyciu 17 bramek w meczach ligowych), zarząd postanowił go wykupić z zespołu Manchesteru City.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku wywalczył z reprezentacją Togo awans do finałów mistrzostw świata w 2006 r., zostając królem strzelców eliminacji w strefie CAF z 11 bramkami. W 2006 roku wystąpił z drużyną w finałach mistrzostw świata. Jego drużynie nie udało się, przegrali wszystkie mecze grupowe. Był dwa razy nominowany do nagrody dla najlepszego piłkarza. Został wybrany najlepszym piłkarzem Afryki 2008 roku. Podczas, gdy wraz ze swoją reprezentacją jechał na PNA 2010, bandyci ostrzelali autokar, w którym jechała reprezentacja Togo. Adebayorowi się jednak nic nie stało. W związku z tym wydarzeniem 12 kwietnia 2010 roku ogłosił zakończenie reprezentacyjnej kariery.

W listopadzie 2011 roku powrócił do kadry; wystąpił w wygranym 1:0 przez reprezentację Togo meczu z Gwineą Bissau w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014[13].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Stan na 11 maja 2014[14].
Klub Sezon Liga Puchary krajowe Puchary europejskie Łącznie
Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
FC Metz 2001/2002 10 2 1 0 –– 11 2
2002/2003 34 13 6 2 –– 40 15
Łącznie 44 15 7 2 51 17
AS Monaco 2003/2004 31 8 4 0 9 0 44 8
2004/2005 34 9 6 3 10 2 50 14
2005/2006 13 1 1 0 7 3 21 4
Łącznie 78 18 11 3 26 5 115 26
Arsenal F.C. 2005/2006 13 4 0 0 0 0 13 4
2006/2007 29 8 7 4 8 0 44 12
2007/2008 36 24 3 3 9 3 48 30
2008/2009 27 10 2 0 9 6 38 16
Łącznie 105 46 12 7 26 9 143 62
Manchester City 2009/2010 26 14 5 0 0 0 31 14
2010/2011 8 1 1 0 3 4 12 5
Łącznie 34 15 6 0 3 4 43 19
Real Madryt 2010/2011 14 5 3 1 6 2 23 8
Łącznie 14 5 3 1 6 2 23 8
Tottenham Hotspur 2011/2012 33 17 4 1 0 0 37 18
2012/2013 25 5 1 0 8 3 34 8
2013/2014 21 11 2 1 2 2 25 14
Łącznie 79 33 7 2 10 5 96 40
Łącznie w karierze 353 132 46 15 71 25 470 172

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Real Madryt
Indywidualnie
  • Piłkarz Roku w Togo: 2005, 2006, 2007, 2008
  • Najlepszy Afrykański Piłkarz wg BBC Sports: 2007
  • Jedenastka Roku Premier League: 2008
  • Bramka sezonu w Premier League: 2008
  • Nagroda "Super Awards" dla Najlepszego Afrykańskiego Piłkarza: 2008
  • Piłkarz Roku w Afryce: 2008

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Adebayor ma trójkę braci oraz dwie siostry. W 2007 roku zmarł mu ojciec[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Profil piłkarza na stronie premierleague.com
  2. 2,0 2,1 Profile: Emmanuel Adebayor (ang.). Goal.com. [dostęp 18.09.2009].
  3. 3,0 3,1 3,2 Henry the second (ang.). The Guardian, 28.10.2007. [dostęp 18.07.2009].
  4. Emmanuel Adebayor biography (ang.). emmanueladebayor.com. [dostęp 31.12.2012].
  5. Birmingham City 0 Arsenal 2: Diaby and Adebayor hint at brighter Arsenal future (ang.). The Independent, 06.02.2006. [dostęp 17.09.2009].
  6. Emmanuel Adebayor fee agreed: Manchester City continue summer spending after Arsenal accept £25m for Togo striker (ang.). Daily Mail, 14.05.2009. [dostęp 15.07.2009].
  7. 7,0 7,1 Adebayor completes Man City move (ang.). BBC Sport, 18.07.2009. [dostęp 18.07.2009].
  8. Nagły zwrot. Adebayor jednak w United!?. sport.wp.pl, 16.07.2009. [dostęp 18.07.2009].
  9. Adebayor handed three-match ban (ang.). BBC Sport, 17.09.2009. [dostęp 17.09.2009].
  10. Fine & suspended ban for Adebayor (ang.). BBC Sport, 01.10.2009. [dostęp 01.10.2009].
  11. Adebayor joins Spurs on loan (ang.). Manchester City F.C.. [dostęp 25 sierpnia 2011].
  12. Adebayor completes loan switch (ang.). Tottenham Hotspur F.C.. [dostęp 25 sierpnia 2011].
  13. Emmanuel Adebayor's Togo return met with optimism among Sparrow Hawk fans (ang.). The Guardian. [dostęp 19 stycznia 2012].
  14. Emmanuel Shayi Adebayor (fr.). espnfc.com. [dostęp 23.12.2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]