Ermezynda I Luksemburska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ermezynda I Luksemburska
Ermesinda.jpg
hrabia Luksemburga
Okres panowania od 1196 (od 1226 samodzielnie)
do 12 lutego 1247
Dane biograficzne
Dynastia Luksemburgowie
Urodzona 1186
Zmarła 12 lutego 1247
Ojciec Henryk IV Ślepy
Matka Agnieszka
1. mąż Tybald
2. mąż Walram III z Limburga
Dzieci z Walramem:
Henryk V Luksemburski
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ermezynda (ur. 1186 r., zm. 12 lutego 1247 r.) – hrabia Luksemburga od 1196 r. (od 1226 r. samodzielnie).

Była córką hrabiego Luksemburga i Namur Henryka IV Ślepego oraz Agnieszki, córki hrabiego Geldrii. Przyszła na świat, gdy jej ojciec miał ok. 70 lat i wobec braku dzieci wyznaczył już innego dziedzica, swego siostrzeńca Baldwina V z Hainaut. Po urodzeniu Ermezyndy ojciec chcąc zapewnić objęcie przez nią sukcesji zaręczył ją jeszcze jako niemowlę z hrabią Szampanii Henrykiem II. Ponieważ jednak małżeństwo z powinowatym króla francuskiego spotkało się ze sprzeciwem cesarza, Henryk ponownie zaręczył córkę z dziedzicem hrabstwa Baru, Tybaldem – ich ślub nastąpił w 1189 r. W tym samym roku Baldwin z Hainaut objął hrabstwo Namur.

Po śmierci Henryka IV Ślepego w 1196 r. rządy w Luksemburgu objął w imieniu Ermezyndy jej mąż. Zmarł w 1214, a Ermezynda w ciągu kilku miesięcy poślubiła kolejnego lokalnego feudała, tym razem księcia Limburga Walrama III. Ten z kolei zmarł w 1226 r. i wówczas Ermezynda rozpoczęła samodzielne rządy w hrabstwie Luksemburga (do którego przyłączyła Arlon, należący uprzednio do jej drugiego męża).

Okres panowania Ermezyndy zaznaczył się pokojem i dobrobytem, dzięki czemu jej osoba wspominana jest w historiografii Luksemburga z uznaniem. Ermezynda pozostawiła po sobie szereg fundacji klasztornych. Wykorzystała też okazję do zwiększenia samodzielności w sprawowaniu rządów nad księstwem, jaką dawało zaangażowanie cesarza Fryderyka II w walkę z papiestwem.

Jej następcą został syn z drugiego małżeństwa, Henryk V Blondel, założyciel dynastii luksemburskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Łaptos: Historia Luksemburga. W: Historia małych krajów Europy: Andora, Liechtenstein, Luksemburg, Malta, Monako, San Marino. Józef Łaptos (redakcja). Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2002, s. 163. ISBN 83-04-04590-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Henryk IV Ślepy
Arms of Luxembourg.svg hrabia Luksemburga
11961247
Arms of Luxembourg.svg Następca
Henryk V Blondel