Eugeniusz Chimczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Eugeniusza Chimczaka na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie.

Eugeniusz Chimczak (ur. 6 listopada 1921 w Steniatynie[1], zm. 6 października 2012[2][3]) – zbrodniarz i oprawca okresu stalinizmu, oficer UB, śledczy.

Początkowo, od 21 grudnia 1944 (jako wywiadowca, potem porucznik), pracował w Tomaszowie Lubelskim, później awansował do stopnia majora i został przeniesiony do Warszawy. Źródła i relacje przesłuchiwanych w procesach stalinowskich wskazują, że był jednym z najokrutniejszych śledczych. Przesłuchiwał m.in. Tadeusza Płużańskiego w śledztwie związanym z grupą Witolda, a także samego „ochotnika z Auschwitz” – rotmistrza Witolda Pileckiego[4].

W 1946 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[5]. Służbę w aparacie bezpieczeństwa PRL zakończył w stopniu pułkownika 15 czerwca 1984 roku.

W 1996 roku został skazany w procesie Adama Humera na 7,5 roku więzienia, nie odbył ani dnia kary ze względu na zły stan zdrowia.

Pochowany został na Komunalnym Cmentarzu Północnym w Warszawie[3].

Przypisy

  1. Eugeniusz Chimczak. Biuletyn Informacji Publicznej • Instytut Pamięci Narodowej • Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. [dostęp 2013-05-15].
  2. Tadeusz M. Płużański. Płużański: Zmarła kolejna bestia z czasów PRL. Tysiące żyją nadal i są bezkarne. „Najwyższy Czas!”, 2012-11-15. [dostęp 2013-05-15]. 
  3. 3,0 3,1 Wyszukiwarka cmentarna • Eugeniusz Chimczak • Wyniki wyszukiwania. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Warszawie. [dostęp 2013-05-15].
  4. Jakub Ostromęcki. W rękach komunistycznych katów. „Rzeczpospolita”, 2008-05-23. [dostęp 2013-05-17]. 
  5. Monitor Polski • Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej • 247 Uchwała. , s. 2, 1947-02-28. Warszawa. [dostęp 2013-05-15]. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]