Ewangelicki Kościół Unii Staropruskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ewangelicki Kościół Unii Staropruskiej – powstał w 1817, początkowo jedynie na terenie Królestwa Prus. Do 9 listopada 1918 na czele Kościoła stał król Prus.

W okresie międzywojennym na obszarze II Rzeczypospolitej funkcjonował Ewangelicki Kościół Unii Staropruskiej oraz Kościół Ewangelicko-Unijny na Polskim Górnym Śląsku.

Bibliografia [edytuj]

  • Jarosław Kłaczkow (red.), Ewangelicy w Radomiu i regionie (XVI-XX w.), Warszawa 2004.