Figowiec wielkolistny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Figowiec wielkolistny
Moretonbayfigfrom1850.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina morwowate
Rodzaj figowiec
Gatunek figowiec wielkolistny
Nazwa systematyczna
Ficus macrophylla Pers.
Syn. pl. 2(2):609. 1807
Synonimy

Ficus magnolioides Borzí.
Ficus columnaris C. Moore & F. Muell[2]

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Starr 000501-1307 Ficus macrophylla.jpg
Palermo-Park-bjs-1.jpg

Figowiec wielkolistny (Ficus macrophylla Pers.) – gatunek drzewa należącego do grupy roślin wiecznie zielonych z rodziny morwowatych.

Występowanie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Australii, ze stanów Queensland, Nowa Południowa Walia i Lord Howe Island[2]. Anglojęzyczna nazwa zwyczajowa Moreton Bay Fig wywodzi się od australijskiej zatoki Moreton. W tej strefie Australii wschodniej temperatury średnie wahają się między 20–30 °C w styczniu i 10–20 °C w lipcu. Figowiec ten uprawiany jest w Nowej Zelandii, na Hawajach, w Kalifornii oraz na Florydzie. Okazy z tych ostatnich regionów nie osiągają jednak tych samych wielkości, co okazy z naturalnych siedlisk. We Włoszech został wprowadzony na Sycylii w XIX wieku.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
W swoim naturalnym siedlisku jest znacznych rozmiarów drzewem, mogącym osiągnąć wysokość 60 m. Jest to typowa roślina wilgotnego lasu równikowego i w tym środowisku, często rozrasta się na kształt pnącego się epifitu. Gdy kiełkuje na gałęzi innego drzewa, owija swoje korzenie wokół pnia "gospodarza", dławiąc go, a następnie doprowadzając do śmierci, aby zająć jego miejsce – stąd określany jest drzewem dusicielem.
Liście
Podobne do liści magnolii, są szerokie, podłużne i eliptyczne, twarde, o ciemnozielonym kolorze i błyszczącej powierzchni oraz srebrzystym spodzie, długości od 10 do 25 cm.
Owoc
Tzw. owoc pozorny, jest jadalny i podobny do owocu figowca pospolitego, o jajowatym kształcie i długości ok. 2 cm oraz zielonym kolorze, który zmienia się na fioletowy z żółto-zielonymi plamkami, gdy owoc jest dojrzały. Owoc wydają wyłącznie drzewa dorosłe, rosnące na świeżym powietrzu; zazwyczaj rozwijają się w parze.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Znane są dwa podgatunki:

  • Ficus macrophylla subsp. macrophylla, w przeszłości sklasyfikowany jako Ficus platypoda var. etiolaris (Benth)
  • Ficus macrophylla subsp. columnaris (C. Moore & F. Muell.), w przeszłości sklasyfikowany jako Ficus magnolioides (Borzì)

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-19].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. George, A. S. Flora of Australia, CSIRO Publishing, 1980. ISBN 0-643-05702-1
  2. Starr F, Starr K, and Loope L. Ficus macrophylla – Moreton bay fig – Moraceae United States Geological Survey--Biological Resources Division Haleakala Field Station, Maui, Hawai'i
  3. Jousselin E., Rasplus J. and Kjellberg F. Convergence and coevolution in a mutualism: evidence from a molecular phylogeny of Ficus. Evolution, 57(6), 2003, pp. 1255–1269
  4. Dixon, D. J. 2001. Figs, wasps and species concepts: a re-evaluation of the infraspecific taxa of Ficus macrophylla (Moraceae: Urostigma sect. Malvanthera). Austral. Syst. Bot. 14:125–132.
  5. Gardner R.O., Early J.W. The naturalisation of banyan figs (Ficus spp., Moraceae) and their pollinating wasps (Hymenoptera: Agaonidae) in New Zealand New Zealand Journal of Botany, 1996, Vol. 34: 103-110