Fiołek dwukwiatowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fiołek dwukwiatowy
Viola biflora 300606.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd malpigiowce
Rodzina fiołkowate
Rodzaj fiołek
Gatunek fiołek dwukwiatowy
Nazwa systematyczna
Viola biflora L.
Sp.Pl.2:936. 1753
Synonimy

Viola kanoi Sasaki
Viola manaslensis F. Maek.
Viola tayemonii Hayata

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiat

Fiołek dwukwiatowy (Viola biflora L.) – gatunek rośliny należący do rodziny fiołkowatych. Występuje w górach Azji, Europy i Ameryki Północnej oraz na obszarach arktycznych. W Polsce występuje w Sudetach i Karpatach.

Morfologia

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wznosząca się, cienka, osiąga wysokość 10-20 cm.
Liście
Sercowate do nerkowatych, karbowane, na nerwach spodniej strony blaszki nieco owłosione. Na łodydze występują przeważnie 2 liście. Posiadają drobne, podługowate, całobrzegie lub nieco ząbkowane przylistki.
Kwiaty
Żółtocytrynowe, z brunatnymi żyłkami, długości 10-15 mm. Wyrastają po 1-3 w kątach liści. Mają bardzo krótką ostrogę, a ich górne 4 płatki zwrócone są ku górze. Działki kielicha spiczaste, znamię słupka spłaszczone i dwuczęściowe.
Owoc
Naga, 3-klapowa torebka zawierająca liczne i drobne nasiona z elajosomem.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Bylina. Kwitnie od maja do czerwca. Nasiona roznoszone są przez mrówki (myrmekochoria). Wbrew swojej nazwie nie zawsze ma 2 kwiaty, często 1 lub 3. Niektóre kwiaty nie rozwijają się, pozostając na etapie pąka. Następuje w nich samozapylenie.
Siedlisko
Rośnie w wilgotnych, górskich lasach, na wilgotnych skałach, i nad brzegami potoków. W Tatrach występuje od regla dolnego aż po najwyższe piętro turniowe (do 2500 m n.p.m.). Gatunek cieniolubny.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-11-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkow. Warszawa: ydawca=MULTICO Oficyna Wyd.. ISBN 83-7073-385-9.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.