George Santayana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
George Santayana

George Santayana (ur. 16 grudnia 1863 w Madrycie, zm. 26 września 1952 w Rzymie), amerykański (choć przez całe życie miał obywatelstwo hiszpańskie) pisarz i filozof.

Pełne jego nazwisko brzmiało Jorge Augustín Nicolás Ruiz de Santayana y Borrás. Zamieszkał w Bostonie w 1872 roku i nadał sobie imię George. Studiował na Harvardzie, gdzie jednym z jego wykładowców był William James. Potem sam został wykładowcą na tej uczelni. Odszedł w roku 1912, gdy otrzymał pokaźny spadek. Następnie przebywał głównie w Paryżu i Oxfordzie, a w 1925 roku osiadł w Rzymie.

Napisał 18 tomów dzieł filozoficznych, a także m.in. powieść The Last Puritan, bestseller w 1935 roku, i autobiografię Persons and Places chwaloną przez krytykę. Do dzieł filozoficznych należą: „The Life of Reason: or the Phases of Human Progress” (19051906, 5 t.), nadto: „Sonnets and other Verses” (1894), „Lucifer, a Theological Tragedy” (1899), „Three Philosophical Poets” (1910), „Character and Opinion in the U. S.” (1920), „Platonism and the Spiritual Life” (1927). Wydał ponadto zbiorowe „Poems” (1923). Szkice: „Soliloquies in England” (1922), wnikliwe studium życia angielskiego, nowe cykle studiów filozoficznych: „Scepticism and Animal Faith” (1923), „The Realm of Essence” (1928), „The Realm of Matter” (1930) i in., modyfikujące jego poglądy i krytykę neohumanizmu: „The Genteel Tradition at Bay” (1931).

Jego filozofia była materialistyczna, sceptyczna. Choć uważał się za ateistę, ostatnich 10 lat życia spędził w rzymskokatolickim klasztorze.

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z George'a Santayany