Giovanni Battista Falconi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Giovanni Battista Falconi (pol. Jan Chrzciciel Falconi; ur. ok. 1600, zm. 1660) – włoski sztukator barokowy działający pod wpływem szkoły rzymskiej w Krakowie w pierwszej połowie XVII wieku. Urodzony w pobliżu Mediolanu. Około 1630–1658 działał w Polsce, tworząc wczesnobarokowe dekoracje stiukowe w wielu kościołach w Małopolsce i na Lubelszczyźnie.

Autor stiuków:

Pracował na zlecenie dworu królewskiego, a jego mecenasem był Stanisław Lubomirski oraz kanclerz Jerzy Ossoliński.