Giulietta Simionato

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Giulietta Simionato (ur. 12 maja 1910 we Forlì[1], zm. 5 maja 2010 w Rzymie[2]) – włoska śpiewaczka operowa, mezzosopran, jedna z legend powojennej sceny operowej, znakomita wykonawczyni zarówno ról tragicznych, jak i komicznych.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Studiowała śpiew w Rovigo i Padwie, gdzie też zadebiutowała w 1928 r. Chociaż w 1936 r. zadebiutowała w La Scali, przez pierwsze piętnaście lat kariery grała jedynie małe role. Przełom nastąpił pod koniec lat 40. Wówczas prawie trzydziestoletnia Simionato stała się jedną z bardziej cenionych mezzosopranistek na świecie, występując z dwiema najsłynniejszymi śpiewaczkami swoich czasów Marią Callas i Renatą Tebaldi. Od 1953 śpiewała w Covent Garden, w 1959 pierwszy raz pojawiła się w Metropolitan Opera. W latach 1954- 1961 była artystką Opery Lirycznej w Chicago. Wykonywała partie mezzosopranowe oraz niektóre role napisane dla sopranów. Zadziwiała wszechstronnością, równie przekonująco wykonując partie dramatyczne, jak i role komiczne, jednak jej głównym polem do popisu pozostawały opery Verdiego. Śpiewała z największymi gwiazdami sceny operowej: m. in. z Marią Callas, Renatą Tebaldi, Magdą Olivero, Leylą Gencer, Frankiem Correllim, Mariem del Monaco, Giuseppe di Stefano, Ettore Bastianinim.

Zakończyła karierę w 1966 r., by zająć się reżyserią teatralną.

Słynne role[edytuj | edytuj kod]

Przypisy