Gonnardyt

Gonnardyt
Gonnardyt z kamieniołomu Bundoora, Wiktoria, Australia. Rozmiar okazu 4,9 cm
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	uwodniony glinokrzemian wapnia i sodu Na2Ca[Al4Si6O20] x 7 H2O
Twardość w skali Mohsa	4,5-5
Przełam	nierówny
Łupliwość	niewyraźna, brak
Układ krystalograficzny	rombowy
Gęstość minerału	2,25 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	biała, szara, żółtawa, bezbarwna
Rysa	biała
Połysk	szklisty, perłowy
Multimedia w Wikimedia Commons

Gonnardyt – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego mineraloga Ferdinanda P.J. Gonnarda (1833-1923) z Lionu.

Właściwości

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju igiełkowym lub włoskowym. Występuje w skupieniach zbitych, nerkowatych, promienistych, włóknistych. Jest kruchy, przezroczysty; współwystępuje z phillipsytem, kalcytem, thomsonitem.

Występowanie

Jest produktem procesów hydrotermalnych. Spotykany jest w druzach, pęcherzach pogazowych, szczelinach skalnych.

Miejsca występowania: Włochy, Austria, Niemcy, Norwegia, USA.

Zastosowanie

• ma znaczenie naukowe,
• cenny dla kolekcjonerów (b. rzadkie występowanie; agregaty do 4 mm w przekroju).

Bibliografia

• O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996 r.
• R. Hochleitner: Minerały i kryształy, „Muza S.A.” 1994 r.
• W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma - Press” 2003 r.

Linki zewnętrzne

• Gonnardyt na stronie Webmineral (ang.)