Gonnardyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gonnardyt
Gonnardyt z kamieniołomu Bundoora, Wiktoria, Australia. Rozmiar okazu 4,9 cm
Gonnardyt z kamieniołomu Bundoora, Wiktoria, Australia. Rozmiar okazu 4,9 cm
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny uwodniony glinokrzemian wapnia i sodu
Na2Ca[Al4Si6O20] x 7 H2O
Twardość w skali Mohsa 4,5-5
Przełam nierówny
Łupliwość niewyraźna, brak
Układ krystalograficzny rombowy
Gęstość minerału 2,25 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa biała, szara, żółtawa, bezbarwna
Rysa biała
Połysk szklisty, perłowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gonnardytminerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego mineraloga Ferdinanda P.J. Gonnarda (1833-1923) z Lionu.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju igiełkowym lub włoskowym. Występuje w skupieniach zbitych, nerkowatych, promienistych, włóknistych. Jest kruchy, przezroczysty; współwystępuje z phillipsytem, kalcytem, thomsonitem.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest produktem procesów hydrotermalnych. Spotykany jest w druzach, pęcherzach pogazowych, szczelinach skalnych.

Miejsca występowania: Włochy, Austria, Niemcy, Norwegia, USA.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ma znaczenie naukowe,
  • cenny dla kolekcjonerów (b. rzadkie występowanie; agregaty do 4 mm w przekroju).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996 r.
  • R. Hochleitner: Minerały i kryształy, „Muza S.A.” 1994 r.
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma - Press” 2003 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]