Gorczycznik pospolity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gorczycznik pospolity
Illustration Barbaraea vulgaris0.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd kapustowce
Rodzina kapustowate
Rodzaj gorczycznik
Gatunek gorczycznik pospolity
Nazwa systematyczna
Barbarea vulgaris W. T. Aiton
Hortus kew. ed. 2, 4:109. 1812
Mapa zasięgu
Распространение сурепки обыкновенной.jpg
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Gorczycznik pospolity (Barbarea vulgaris) znany jako rzeżucha zimowa[2], ziele św. Barbary lub barbarkagatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych. Występuje w stanie dzikim w Europie, dużej części Azji (Azja Zachodnia, Syberia, Mongolia, Chiny, Azja Środkowa, Nepal, Pakistan)[3]. Rozprzestrzenia się także poza tymi obszarami, np. w Afryce Północnej (Algieria, Tunezja) i gdzieniegdzie w innych rejonach[3]. W Polsce jest pospolity.

Pokrój

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

Posiada wiele nazw łacińskich (synonimów)[3]:

  • Barbarea arcuata (Opiz ex J. Presl & C. Presl) Rchb.
  • Barbarea vulgaris var. arcuata (Opiz ex J. Presl & C. Presl) Fr.
  • Barbarea vulgaris var. brachycarpa Rouy & Foucaud
  • Barbarea vulgaris var. longisiliquosa Carion
  • Barbarea vulgaris var. sylvestris Fr.
  • Campe barbarea (L.) W. Wight ex Piper
  • Erysimum arcuatum Opiz ex J. Presl & C. Presl
  • Erysimum barbarea L.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wysokość 20-80 cm[4].
Liście
Górne liście siedzące, głęboko ząbkowane lub wycięte, jajowate. Dolne liście ogonkowe, z pięcioma – dziewięcioma parami wydłużonych, łukowato powycinanych, ząbkowanych łatek bocznych i małą łatką szczytową, u nasady często sercowatą.
Kwiaty
Złotożółte, o 5-7 mm długich płatkach korony, dwa razy dłuższych od kielicha. tworzą gęste grona bez przysadek.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina dwuletnia. Kwitnie od maja do czerwca[4]. Siedlisko: przydroża, groble, nasypy, wysypiska, pola, żywopłoty. Chętnie na ławicach piaskowych i żwirowych brzegach rzek. Liczba chromosomów 2n = 16[5].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-13].
  2. Słownik języka polskiego: G-L. eBook. [dostęp 2012-02-04].
  3. 3,0 3,1 3,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-10-15].
  4. 4,0 4,1 F. Činčura, V. Feráková, J. Májovský, L. Šomšak, J. Záborský: Pospolite rośliny środkowej Europy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1990, s. 106. ISBN 83-09-01473-2.
  5. Barbarea vulgaris na Flora of China [dostęp 2014-01-26].