Gossamer Albatross

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gossamer Albatross
Gossamer Albatross, widok kabiny
Gossamer Albatross, widok kabiny
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Konstruktor Paul MacCready
Typ Mięśniolot
Załoga 1
Historia
Egzemplarze 2
Dane techniczne
Napęd siła ludzkich mięśni (napęd pedałowy)
Wymiary
Rozpiętość 29,3 m
Długość 9,15 m
Wysokość 5,5 m
Powierzchnia nośna 44,5 m2
Masa
Własna 32 kg (pierwotnie 25 kg)
Osiągi
Prędkość maks. 25 km/h
Prędkość przelotowa 14 km/h
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Gossamer Albatross podczas lotu

Gossamer Albatrossmięśniolot zbudowany przez Paula MacCready'ego, który 12 czerwca 1979[1] jako pierwszy statek powietrzny napędzany siłą ludzkich mięśni przeleciał nad kanałem La Manche, zdobywając w ten sposób nagrodę Kremera.

Gossamer Albatross pilotowany był przez kolarza Bryana Allena. Wyposażony w dwułopatowe śmigło przebył trasę 36 km w czasie 2 godzin i 49 minut[1]. Wysokość lotu była różna: początkowo wynosiła 7,5 m, później 5 m, a następnie 3,5 m. Lot rozpoczął się o godz. 5.51 (czasu miejscowego) z lotniska koło wsi Manston. Po przeleceniu ok. 800 m nad lądem, mięśniolot znalazł się nad wodami kanału La Manche. Lot przebiegał bez zakłóceń, z wyjątkiem dwóch kryzysów pilota, podczas których wysokość lotu mięśniolotu niebezpiecznie malała. Lądowanie odbyło się na plaży w Cap Gris Nez koło miejscowości Le Crotoy. Po zakończeniu lotu, mocno zmęczony pilot stwierdził, iż mógłby jeszcze przelecieć tylko 10–15 m.

Konstrukcja Albatrosa przypomina samolot braci Wright z wysuniętym daleko do przodu statecznikiem. Zbudowany był z folii mylarowej rozpiętej na szkielecie z laminatu wzmocnionym włóknem węglowym. Aby zapewnić sztywność skrzydeł, zastosowano żebrowanie z polistyrenu, a całość wzmocniono cięgnami z kevlaru. Pusty mięśniolot miał masę jedynie 32 kg, jego całkowita masa podczas lotu nad kanałem wynosiła 100 kg. Aby zmniejszyć zapotrzebowanie na moc oprócz minimalizacji masy zastosowano płat o b. dużym wydłużeniu, co zmniejszało opór indukowany. W spokojnym powietrzu moc potrzebna do zapewnienia mu lotu wynosiła około 0,25 konia mechanicznego[1], lecz najlżejsza turbulencja wymagała gwałtownego jej wzrostu. Pilot podczas lotu zajmował pozycję pionową, siedząc na siodełku typu rowerowego. Kabina pilota wyposażona była w radiotelefon, prędkościomierz, wysokościomierz oraz w 2 l zapas wody. Napęd pedałowy, nożny przekazywany był przez plastikowy łańcuch do śmigła pchającego, obracającego się z prędkością ok. 75 obr./min.

Albatros został zaprojektowany i zbudowany przez zespół kierowany przez konstruktora lotniczego Paula MacCready'ego, jako rozwinięcie Gossamer Condora. Condor był pierwszym mięśniolotem, który wykonał w powietrzu pętlę o kształcie ósemki na ściśle określonej trasie. Miało to miejsce 23 sierpnia 1977 roku.

Zespół MacCready'ego zbudował dwa Albatrosy, zapasowy mięśniolot był badany w ramach programu badawczego NASA, a następnie odbył lot w hali astrodomu w Houston. Albatros II stoi obecnie w muzeum lotnictwa w Seattle. "Oryginalny" Albatros można obejrzeć na wystawie w Smithsonian Institution.

Następcą Albatrosa był napędzany energią Słońca Gossamer Penguin.

Inne dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • rozpiętość usterzenia poziomego - 7,6 m
  • długość kabiny - 1,67 m
  • wysokość lotu - do 50 m[1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Wojciechowski Janusz: Mięśnioloty, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 1979 ISBN 83-206-0029-4

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]