Granica (matematyka)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Granica – pojęcie używane w matematyce określające zachowania funkcji, a w szczególności ciągu, gdy ich argumenty "zbliżają się" do pewnej wartości lub nieskończoności. Granice używane są w rachunku różniczkowo-całkowym i innych działach analizy matematyczej do definiowania pochodnych i ciągłości.
Pojęcia te stosuje się głównie przy określaniu granic ciągów (zob. granica ciągu) i funkcji (zob. granica funkcji); jednak można te definicje połączyć i uogólnić na dowolne przestrzenie topologiczne używając ciągów uogólnionych lub filtrów.
Zobacz też [edytuj]
- Granice dolna i górna
- Granica odwrotna
- Granica funkcji
- Granica ciągu
- granica ciągów uogólnionych
- Granica Banacha