Grindwal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grindwal
Globicephala melas[1]
(Traill, 1809)
Grindwal
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd walenie
Podrząd zębowce
Rodzina delfinowate
Rodzaj Globicephala
Gatunek grindwal
Synonimy
  • Globicephala edwardii (Smith, 1834)[2]
  • Globicephala leucosagmaphora Raynor, 1939[2]
  • Globicephala melaena (Traill, 1809)[2][1]
  • Delphinus melas Traill, 1809[1]
Podgatunki[3]
  • G. m. edwardii (A. Smith, 1834)
  • G. m. melas (Traill, 1809)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status none DD.svg
brak danych
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Grindwal (Globicephala melas) – gatunek dużego walenia z rodziny delfinowatych (Delphinidae). Mimo iż jest obiektem corocznych polowań, wydaje się, że nie jest bezpośrednio zagrożony wyginięciem.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Jeden z największych przedstawicieli Delphinidae, niemal dorównujący rozmiarami orce (Orcinus orca) – samce osiągają długość 5,5–8,5 m i ważą 3–3,5 t, zaś samice odpowiednio 4–6 m i 1,8–2,5 t. Ubarwienie waha się od metalicznie szarego po czarne. Głowa krótka, z wyraźną poduszką tłuszczową i bardzo krótkim dziobem. Grindwale mają stosunkowo długie płetwy[4].

Etologia[edytuj | edytuj kod]

Grindwale są zwierzętami towarzyskimi – często pływają w grupach składających się z setek osobników[4]. Są bardzo aktywne i energiczne i często wystawiają głowę ponad taflę wody oraz uderzają o nią ogonem. U młodych osobników powszechnym zachowaniem jest wyskakiwanie ponad powierzchnię wody, jednak zanika ono wraz z wiekiem. W poszukiwaniu niewielkich ryb lub kałamarnic, którymi się żywią, są w stanie przebywać pod wodą przez niemal dziesięć minut i nurkować na głębokość 600 m p.p.m., jednak zwykle nie schodzą poniżej 60 m p.p.m. – latem i jesienią, podążając za zdobyczą, zapuszczają się na wody przybrzeżne i szelfy kontynentalne. Występują przeważnie w wodach o temperaturze od 0 do 25 °C[2].

Dwa grindwale

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Najbliższym krewnym grindwala jest zaliczany do tego samego rodzaju grindwal krótkopłetwy. Grindwal został opisany w 1809 przez Thomasa Stewarta Trailla jako Delfinus melas. W 1828 nazwany został rodzaj Globicephala. Grindwal został włączony do tego rodzaju jako Globicephala melaena, jednak zgodnie z zasadą pierwszeństwa w taksonomii przemianowano go na Globicephala melas. Grindwal jest powszechnie traktowany jako jeden gatunek, chociaż istnieją dowody, iż takson ten może składać się z co najmniej dwóch gatunków[2].

Grindwal a człowiek[edytuj | edytuj kod]

Na Wyspach Owczych kultywowana wciąż jest tradycja corocznych polowań na grindwale. Najintensywniejsze odbywają się latem, gdy walenie najliczniej pojawiają się w pobliżu brzegu. Myśliwi okrążają zwierzę, ranią dzidami i harpunami i naganiają w stronę brzegu, gdzie jest ono zabijane. Silne więzi społeczne sprawiają, że inni członkowie stada nie opuszczają rannego grindwala, lecz płyną za nim i często również giną. Corocznie zabijanych jest w ten sposób 400–1000 grindwali. Obecnie polowania te nie mają uzasadnienia ekonomicznego, są jedynie elementem tradycji[4].

Ogólna liczebność grindwali jest oceniana na około 230 000 osobników, tendencja rozwojowa ich populacji nie jest jednak znana[2].

Odgłosy grindwali

Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc.


Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Globicephala melas w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Globicephala melas. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Globicephala melas. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 8 stycznia 2009]
  4. 4,0 4,1 4,2 Delfiny. „Świat dzikich zwierząt”. 3, 1998. Vincente Vescovi (red.).