Guinness

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy gatunku piwa. Zobacz też: Arthur Guinness – irlandzki przedsiębiorca, założyciel browaru St. James's Gate Brewery.
Guinness
Właściwie nalana pinta Guinnessa
Właściwie nalana pinta Guinnessa
Rodzaj piwo
Zawartość alkoholu od 2,8% do 7,5%
Wytwórca St. James's Gate Brewery
Dystrybutor Diageo, Grupa Żywiec
Pochodzenie Dublin, Irlandia
Data wprowadzenia 1759
Kolor czarny
Odmiany Draught, Extra Smooth, Extra Stout, Foreign Extra Stout, Mid-Strength, Nord Star
Strona internetowa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Guinness – ciemne piwo górnej fermentacji typu stout, produkowane w 50 krajach na świecie i sprzedawane w 100[1]. Od lipca 2011 roku na rynku polskim Guinness dystrybuowany jest przez Grupę Żywiec[2].

Guinness to najpopularniejsze piwo w Irlandii, warzone w założonym przez Arthura Guinnessa browarze St. James's Gate Brewery w Dublinie. Piwo szybko zdobyło popularność na Wyspach Brytyjskich, a później na całym świecie. W 1833 roku firma była największym irlandzkim browarem, a pół wieku później produkowała już milion beczek piwa rocznie. Dziś na świecie wypija się 10 milionów kufli Guinnessa dziennie[3], a działający od ponad 250 lat browar jest jedną z największych i najbardziej znanych firm piwowarskich na całym globie. Obecnie Guinness jest częścią brytyjskiego koncernu Diageo.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Guinness to bardzo ciemne piwo, ze względu na kolor często nazywane czarnym towarem (z ang. the black stuff)[4]. Produkowane jest na bazie czterech składników: jęczmienia, wody, chmielu i drożdży. Oryginalny kolor oraz wyrazisty, słodko-gorzki smak zawdzięcza dodatkowi palonego słodu jęczmiennego. Gęsta, kremowa piana, z której słynie Guinness, powstaje dzięki napełnianiu beczek mieszaniną dwutlenku węgla i azotu – wpychają one trunek, nadając pianie trwałość[5]. Pinta Guinnessa zawiera 190 kilokalorii – to piwo jest mniej kaloryczne niż piwo jasne (0,5 l jasnego piwa zawiera ok. 215 kilokalorii). Jego receptura jest opatentowana i chroniona.

Rodzaje[edytuj | edytuj kod]

  • Guinness Extra Stout (5% alkoholu, 11,67% brzeczki) - najbardziej zbliżony do piwa Extra Stout Porter, którego recepturę w 1821 roku opracował Arthur Guinness II[6]. Extra Stout to jeden z najbardziej cenionych gatunków Guinnessa, uznawany za filar sukcesu irlandzkiego browaru. Obecnie konfekcjonowany do butelek i puszek. Optymalna temperatura podawania to 12 stopni.
  • Guinness Foreign Extra Stout (7,5% alkoholu, 17,48% brzeczki) - jedno z najmocniejszych piw Guinnessa, sprzedawane m.in. w Azji, Afryce i USA. Choć fermentacji i leżakowaniu poddawany jest poza granicami Irlandii, to zawsze powstaje na bazie niesfermentowanego koncentratu brzeczki chmielonej, produkowanej w browarze St. James's Gate[4]. Rozlewany do butelek i puszek. Najlepiej smakuje podawany w temperaturze pokojowej.
  • Guinness Draught (4,2% alkoholu) - serwowany najczęściej w irlandzkich pubach, od 1988 roku dostępny również w puszkach i butelkach z unikalną technologią zachowania smaku. Zalecana temperatura podawania to 6 stopni.
  • Guinness Extra Smooth (5,5% alkoholu) - wyłącznie butelkowany, przeznaczony na rynek afrykański (Ghana, Kamerun i Nigeria), gatunek będący próbą połączenia klasycznie wytrawnego Guinness Extra Stout i delikatnej piany charakterystycznej dla Guinness Draught[6].
  • Guinness North Star - do skosztowania wyłącznie w Guinness Storehouse St. James's Gate Dublin[potrzebne źródło].
  • Guinness Mid-Strength - o obniżonej zawartości alkoholu do 2,8%[7], testowany od 2006[8].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • nalanie tzw. perfekcyjnej pinty Guinnessa zajmuje dokładnie 119,53 sekundy,
  • autorskim pomysłem technologów Guinnessa jest tzw. widget – napełniona ciekłym azotem plastikowa kulka umieszczana w butelkach i puszkach piwa, dzięki której powstaje gęsta piwna piana,
  • symbolem Guinnessa jest złota harfa, będąca herbem Irlandii,
  • w reklamach tego piwa bardzo często pojawia się tukan,
  • słynna Księga rekordów Guinnessa powstała w 1954 roku z inicjatywy Hugh Beavera, ówczesnego dyrektora generalnego browaru St. James’s Gate[9],
  • najbardziej znany irlandzki stout jest podstawą wielu koktajli i drinków, często wykorzystywany jest także jako składnik potraw w kuchni irlandzkiej i brytyjskiej,
  • na terenie browaru działa Guinness Storehouse – turystyczna atrakcja, którą od 2000 roku odwiedziło ponad 9 mln gości[10],
  • wyniki badań sugerują, ze Guinness może mieć działanie zbliżone do aspiryny i zapobiegać powstawaniu zakrzepów krwi prowadzących do zawałów serca[11].

Przypisy

  1. New Lager Combines Refreshing Taste with Guinness Character (ang.). [dostęp 2012-05-13].
  2. Grupa Żywiec przejęła dystrybucję Guinness i Kilkenny (pol.). [dostęp 2012-05-13].
  3. Guinness i Kilkenny powiększą ofertę Grupy Żywiec (pol.). [dostęp 2012-05-13].
  4. 4,0 4,1 Adrian Tierney-Jones (red.): 1001 piw, których warto spróbować. Warszawa: Muza, 2011, s. 700. ISBN 978-83-7495-985-8.
  5. Leszek Rum: Ilustrowany leksykon piwa. Poznań: Kurpisz, 2005, s. 130-131. ISBN 83-89738-20-1.
  6. 6,0 6,1 250 lat w czerni i bieli (pol.). [dostęp 2012-02-13].
  7. Guinness Mid-Strength (ang.). [dostęp 2012-05-13].
  8. Irish Examiner: Low-alcohol Guinness set for test run (ang.).
  9. Księga Rekordów Guinnessa - Historia (pol.). [dostęp 2014-01-31].
  10. Press Release: Guinness Storehouse Facts & Figures (ang.). [dostęp 2012-05-13].
  11. Guinness could really be good for you (ang.). [dostęp 2012-05-13].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]