HMS Sheffield (1937)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS Sheffield
HMS Sheffield
HMS Sheffield
Historia
Stocznia Vickers Armstrong
Położenie stępki 31 stycznia 1935
Wodowanie 23 czerwca 1936
 Royal Navy
Wejście do służby 25 sierpnia 1937
Los okrętu złomowany w 1967
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa - 9100 ton
pełna - 11 532 ton
Długość 180 m
Szerokość 18,79 m
Zanurzenie 6,2 m
Napęd
cztery kotły opalane olejem; cztery turbiny parowe Parsonsa napędzające cztery śruby, 75000 KM
Prędkość 32 węzły
Uzbrojenie
12 x 152 mm (4xIII),
8 x 102 mm plot (4xII),
8 x 40 mm plot (2xIV),
8 x wkm plot (2xIV),
6 wt 533mm (2xIII)
- szczegóły w tekście
Wyposażenie lotnicze
3 wodnosamoloty Supermarine Walrus
Załoga 748 oficerów i marynarzy

HMS Sheffield – brytyjski krążownik lekki typu Southampton, zwodowany 23 czerwca 1936 roku.

W czasie II wojny światowej służył w Eskadrze Krążowników Drugiej Floty. W kwietniu 1940 podczas kampanii norweskiej transportował na pokładzie żołnierzy 146 Brygady Piechoty do Norwegii, potem wysłany do Gibraltaru, gdzie dołączył do Zespołu H (Force H). W maju 1941 wziął udział w akcji przeciw niemieckiemu pancernikowi "Bismarck". 26 maja 1941 stał się celem omyłkowego nalotu brytyjskich samolotów torpedowych z lotniskowca "Ark Royal", lecz uniknął trafień. Odegrał istotną rolę w odnalezieniu i utrzymaniu kontaktu z "Bismarckiem". W nocy 26 maja został ostrzelany przez "Bismarcka" i wycofał się, odłamki bliskich wybuchów pocisków zabiły na krążowniku trzech ludzi i uszkodziły radar.

W roku 1942 brał udział w eskortowaniu konwojów na morzach arktycznych do ZSRR. W czasie jednego z nich walnie przyczynił się do zwycięstwa w bitwie na Morzu Barentsa 31 grudnia 1942 (tzw. bitwa noworoczna), w czasie której został uszkodzony krążownik ciężki "Admiral Hipper" i zatopiony niszczyciel "Friedrich Eckoldt". W grudniu 1943 razem z innymi okrętami Royal Navy uczestniczył w pościgu za niemieckim pancernikiem "Scharnhorst" w okolicy Przylądka Północnego, rozpoczynając ostrzał tego okrętu, co doprowadziło do jego zniszczenia. Później między innymi ochraniał lotniskowce uczestniczące w ataku na niemiecki pancernik "Tirpitz". Po wojnie, w 1967 roku został złomowany.

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

  • 12 dział 152 mm w czterech wieżach trzydziałowych (4xIII)
  • 8 dział uniwersalnych 102 mm Mk XVI na podstawach dwudziałowych Mk XIX (4xII)
  • 8 dział przeciwlotniczych 40 mm Mk VIII ("pom-pom") (2xIV)
  • 8 karabinów maszynowych 12,7 mm (2xIV)
  • 6 wyrzutni torpedowych kalibru 533mm (2xIII)